भुवनपतिसूक्तम्।
१-५ मातृनामा। गन्धर्वाप्सरसः। त्रिष्टुप्, १ विराड् जगती, ४ त्रिष्टुपाद्विराण्नाम गायत्री, ५ भुरिगनुष्टुप्।
दि॒व्यो ग॑न्ध॒र्वो भुव॑नस्य॒ यस्पति॒रेक॑ ए॒व न॑म॒स्योऽवि॒क्ष्वीड्यः॑ ।
तं त्वा॑ यौमि॒ ब्रह्म॑णा दिव्य देव॒ नम॑स्ते अस्तु दि॒वि ते॑ स॒धस्थ॑म्॥१॥
दि॒वि स्पृ॒ष्टो य॑ज॒तः सूर्य॑त्वगवया॒ता हर॑सो॒ दैव्य॑स्य ।
मृ॒डाद् ग॑न्ध॒र्वो भुव॑नस्य॒ यस्पति॒रेक॑ ए॒व न॑म॒स्यः सु॒शेवाः॑ ॥२॥
अ॒न॒व॒द्याभिः॒ समु॑ जग्म आभिरप्स॒रास्वपि॑ गन्ध॒र्व आ॑सीत्।
स॒मु॒द्र आ॑सां॒ सद॑नं म आहु॒र्यतः॑ स॒द्य आ च॒ परा॑ च॒ यन्ति॑ ॥३॥
अभ्रि॑ये॒ दिद्यु॒न्नक्ष॑त्रिये॒ या वि॒श्वाव॑सुं गन्ध॒र्वं सच॑ध्वे ।
ताभ्यो॑ वो देवी॒र्नम॒ इत् कृ॑णोमि ॥४॥
याः क्ल॒न्दास्तमि॑षीचयो॒ऽक्षका॑मा मनो॒मुहः॑ ।
ताभ्यो॑ गन्ध॒र्वप॑त्नीभ्योऽप्स॒राभ्यो॑ऽकरं॒ नमः॑ ॥५॥
bhuvanapatisūktam | १-५ mātṛnāmā | gandharvāpsarasaḥ | triṣṭup, १ virāḍ jagatī, ४ triṣṭupādvirāṇnāma gāyatrī, ५ bhuriganuṣṭup | di॒vyo ga॑ndha॒rvo bhuva॑nasya॒ yaspati॒reka॑ e॒va na॑ma॒syo’vi॒kṣvīḍyaḥ॑ | taṃ tvā॑ yaumi॒ brahma॑ṇā divya deva॒ nama॑ste astu di॒vi te॑ sa॒dhastha॑m || १ || di॒vi spṛ॒ṣṭo ya॑ja॒taḥ sūrya॑tvagavayā॒tā hara॑so॒ daivya॑sya | mṛ॒ḍād ga॑ndha॒rvo bhuva॑nasya॒ yaspati॒reka॑ e॒va na॑ma॒syaḥ su॒śevāḥ॑ || २ || a॒na॒va॒dyābhiḥ॒ samu॑ jagma ābhirapsa॒rāsvapi॑ gandha॒rva ā॑sīt | sa॒mu॒dra ā॑sāṃ॒ sada॑naṃ ma āhu॒ryataḥ॑ sa॒dya ā ca॒ parā॑ ca॒ yanti॑ || ३ || abhri॑ye॒ didyu॒nnakṣa॑triye॒ yā vi॒śvāva॑suṃ gandha॒rvaṃ saca॑dhve | tābhyo॑ vo devī॒rnama॒ it kṛ॑ṇomi || ४ || yāḥ kla॒ndāstami॑ṣīcayo॒’kṣakā॑mā mano॒muhaḥ॑ | tābhyo॑ gandha॒rvapa॑tnībhyo’psa॒rābhyo॑’karaṃ॒ namaḥ॑ || ५ ||