राष्ट्राभिवर्धनम्, सपत्नक्षयणं च।
१-६ वसिष्ठः। ब्रह्मणस्पतिः, अभीवर्तमणिः। अनुष्टुप्।
अ॒भी॒व॒र्तेन॑ म॒णिना॒ येनेन्द्रो॑ अभिवावृ॒धे॑।
तेना॒स्मान् ब्र॑ह्मणस्पते॒ऽभि रा॒ष्ट्राय॑ वर्धय ॥१॥
अ॒भि॒वृत्य॑ स॒पत्ना॑न॒भि या नो॒ अरा॑तयः ।
अभि पृ॑त॒न्यन्तं॑ तिष्ठा॒भि यो नो॑ दुर॒स्यति॑ ॥२॥
अ॒भि त्वा॑ दे॒वः स॑वि॒ताभि सोमो॑ अवीवृधत्।
अ॒भि त्वा॒ विश्वा॑ भू॒तान्य॑भीव॒र्तो यथास॑सि ॥३॥
अ॒भी॒व॒र्तो अ॑भिभ॒वः स॑पत्न॒क्षय॑णो म॒णिः ।
रा॒ष्ट्राय॒ मह्यं॑ बध्यतां स॒पत्ने॑भ्यः परा॒भुवे॑ ॥४॥
उद॒सौ सूर्यो॑ अगा॒दुदि॒दं मा॑म॒कं वचः॑ ।
यथा॒हं श॑त्रु॒होऽसा॑न्यसपत्नः सपत्नहा॑॥५॥
स॒प॒त्न॒क्षय॑णो॒ वृषा॒भिरा॑ष्ट्रो विषास॒हिः ।
यथा॒हमे॒षां वी॒राणां॑ वि॒राजा॑नि॒ जन॑स्य च ॥६॥
rāṣṭrābhivardhanam, sapatnakṣayaṇaṃ ca | १-६ vasiṣṭhaḥ | brahmaṇaspatiḥ, abhīvartamaṇiḥ | anuṣṭup | a॒bhī॒va॒rtena॑ ma॒ṇinā॒ yenendro॑ abhivāvṛ॒dhe॑ | tenā॒smān bra॑hmaṇaspate॒’bhi rā॒ṣṭrāya॑ vardhaya || १ || a॒bhi॒vṛtya॑ sa॒patnā॑na॒bhi yā no॒ arā॑tayaḥ | abhi pṛ॑ta॒nyantaṃ॑ tiṣṭhā॒bhi yo no॑ dura॒syati॑ || २ || a॒bhi tvā॑ de॒vaḥ sa॑vi॒tābhi somo॑ avīvṛdhat | a॒bhi tvā॒ viśvā॑ bhū॒tānya॑bhīva॒rto yathāsa॑si || ३ || a॒bhī॒va॒rto a॑bhibha॒vaḥ sa॑patna॒kṣaya॑ṇo ma॒ṇiḥ | rā॒ṣṭrāya॒ mahyaṃ॑ badhyatāṃ sa॒patne॑bhyaḥ parā॒bhuve॑ || ४ || uda॒sau sūryo॑ agā॒dudi॒daṃ mā॑ma॒kaṃ vacaḥ॑ | yathā॒haṃ śa॑tru॒ho’sā॑nyasapatnaḥ sapatnahā॑ || ५ || sa॒pa॒tna॒kṣaya॑ṇo॒ vṛṣā॒bhirā॑ṣṭro viṣāsa॒hiḥ | yathā॒hame॒ṣāṃ vī॒rāṇāṃ॑ vi॒rājā॑ni॒ jana॑sya ca || ६ ||