तदे॒वाग्निस्तदा॑दि॒त्यस्तद्वा॒युस्तदु॑ च॒न्द्रमा॑: ।
तदे॒व शु॒क्रं तद्ब्रह्म॒ ता आप॒: स प्र॒जाप॑तिः ।। १ ।।
tade॒vāgnistadā॑di॒tyastadvā॒yustadu॑ ca॒ndramā॑: | tade॒va śu॒kraṃ tadbrahma॒ tā āpa॒: sa pra॒jāpa॑tiḥ | | १ | |
EeseDharmaSanātana Library
32अध्याय 32
Śukla Yajurveda Mādhyaṃdina ka Adhyay 32.
16 shlokतदे॒वाग्निस्तदा॑दि॒त्यस्तद्वा॒युस्तदु॑ च॒न्द्रमा॑: ।
तदे॒व शु॒क्रं तद्ब्रह्म॒ ता आप॒: स प्र॒जाप॑तिः ।। १ ।।
tade॒vāgnistadā॑di॒tyastadvā॒yustadu॑ ca॒ndramā॑: | tade॒va śu॒kraṃ tadbrahma॒ tā āpa॒: sa pra॒jāpa॑tiḥ | | १ | |
सर्वे॑ निमे॒षा ज॑ज्ञिरे वि॒द्युत॒: पुरु॑षा॒दधि॑ ।
नै॑नमू॒र्ध्वं न ति॒र्यञ्चं॒ न मध्ये॒ परि॑ जग्रभत् ।। २ ।।
sarve॑ nime॒ṣā ja॑jñire vi॒dyuta॒: puru॑ṣā॒dadhi॑ | nai॑namū॒rdhvaṃ na ti॒ryañcaṃ॒ na madhye॒ pari॑ jagrabhat | | २ | |
न तस्य॑ प्रति॒मा अ॑स्ति॒ यस्य॒ नाम॑ म॒हद्यश॑: ।
हि॒र॒ण्य॒ग॒र्भ इत्ये॒षः मा मा॑ हिᳪसी॒दित्ये॒षा यस्मा॒न्न जा॒त इत्ये॒ष: ।। ३ ।।
na tasya॑ prati॒mā a॑sti॒ yasya॒ nāma॑ ma॒hadyaśa॑: | hi॒ra॒ṇya॒ga॒rbha itye॒ṣaḥ mā mā॑ hiᳪsī॒ditye॒ṣā yasmā॒nna jā॒ta itye॒ṣa: | | ३ | |
ए॒षो ह॑ दे॒वः प्र॒दिशोऽनु॒ सर्वा॒: पूर्वो॑ ह जा॒तः स उ॒ गर्भे॑ अ॒न्तः ।
स ए॒व जा॒तः स ज॑नि॒ष्यमा॑णः प्र॒त्यङ् जना॑स्तिष्ठति स॒र्वतो॑मुखः ।। ४ ।।
e॒ṣo ha॑ de॒vaḥ pra॒diśo’nu॒ sarvā॒: pūrvo॑ ha jā॒taḥ sa u॒ garbhe॑ a॒ntaḥ | sa e॒va jā॒taḥ sa ja॑ni॒ṣyamā॑ṇaḥ pra॒tyaṅ janā॑stiṣṭhati sa॒rvato॑mukhaḥ | | ४ | |
यस्मा॑ज्जा॒तं न पु॒रा किं चनै॒व य आ॑ब॒भूव॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ।
प्र॒जाप॑तिः प्र॒जया॑ सᳪररा॒णस्त्रीणि॒ ज्योती॑ᳪषि सचते॒ स षो॑ड॒शी ।। ५ ।।
yasmā॑jjā॒taṃ na pu॒rā kiṃ canai॒va ya ā॑ba॒bhūva॒ bhuva॑nāni॒ viśvā॑ | pra॒jāpa॑tiḥ pra॒jayā॑ saᳪrarā॒ṇastrīṇi॒ jyotī॑ᳪṣi sacate॒ sa ṣo॑ḍa॒śī | | ५ | |
येन॒ द्यौरु॒ग्रा पृ॑थि॒वी च॑ दृ॒ढा येन॒ स्व॒ स्तभि॒तं येन॒ नाक॑: ।
यो अ॒न्तरि॑क्षे॒ रज॑सो वि॒मान॒: कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम ।। ६ ।।
yena॒ dyauru॒grā pṛ॑thi॒vī ca॑ dṛ॒ḍhā yena॒ sva॒ stabhi॒taṃ yena॒ nāka॑: | yo a॒ntari॑kṣe॒ raja॑so vi॒māna॒: kasmai॑ de॒vāya॑ ha॒viṣā॑ vidhema | | ६ | |
यं क्रन्द॑सी॒ अव॑सा तस्तभा॒ने अ॒भ्यैक्षे॑तां॒ मन॑सा॒ रेज॑माने ।
यत्राधि॒ सूर॒ उदि॑तो वि॒भाति॒ कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम ।
आपो॑ ह॒ यद्बृ॑ह॒तीर्यश्चि॒दाप॑: ।। ७ ।।
yaṃ kranda॑sī॒ ava॑sā tastabhā॒ne a॒bhyaikṣe॑tāṃ॒ mana॑sā॒ reja॑māne | yatrādhi॒ sūra॒ udi॑to vi॒bhāti॒ kasmai॑ de॒vāya॑ ha॒viṣā॑ vidhema | āpo॑ ha॒ yadbṛ॑ha॒tīryaści॒dāpa॑: | | ७ | |
वे॒नस्तत्प॑श्य॒न्निहि॑तं॒ गुहा॒ सद्यत्र॒ विश्वं॒ भव॒त्येक॑नीडम् ।
तस्मि॑न्नि॒दᳪ सं च॒ वि चै॑ति॒ सर्व॒ᳪ स ओत॒: प्रोत॑श्च वि॒भूः प्र॒जासु॑ ।। ८ ।।
ve॒nastatpa॑śya॒nnihi॑taṃ॒ guhā॒ sadyatra॒ viśvaṃ॒ bhava॒tyeka॑nīḍam | tasmi॑nni॒daᳪ saṃ ca॒ vi cai॑ti॒ sarva॒ᳪ sa ota॒: prota॑śca vi॒bhūḥ pra॒jāsu॑ | | ८ | |
प्र तद्वो॑चेद॒मृतं॒ नु वि॒द्वान् ग॑न्ध॒र्वो धाम॒ विभृ॑तं॒ गुहा॒ सत् ।
त्रीणि॑ प॒दानि॒ निहि॑ता॒ गुहा॑स्य॒ यस्तानि॒ वेद॒ स पि॒तुः पि॒ताऽस॑त् ।। ९ ।।
pra tadvo॑ceda॒mṛtaṃ॒ nu vi॒dvān ga॑ndha॒rvo dhāma॒ vibhṛ॑taṃ॒ guhā॒ sat | trīṇi॑ pa॒dāni॒ nihi॑tā॒ guhā॑sya॒ yastāni॒ veda॒ sa pi॒tuḥ pi॒tā’sa॑t | | ९ | |
स नो॒ बन्धु॑र्जनि॒ता स वि॑धा॒ता धामा॑नि वेद॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ ।
यत्र॑ दे॒वा अ॒मृत॑मानशा॒नास्तृ॒तीये॒ धाम॑न्न॒ध्यैर॑यन्त ।। १० ।।
sa no॒ bandhu॑rjani॒tā sa vi॑dhā॒tā dhāmā॑ni veda॒ bhuva॑nāni॒ viśvā॑ | yatra॑ de॒vā a॒mṛta॑mānaśā॒nāstṛ॒tīye॒ dhāma॑nna॒dhyaira॑yanta | | १० | |
प॒रीत्य॑ भू॒तानि॑ प॒रीत्य॑ लो॒कान् प॒रीत्य॒ सर्वा॑: प्र॒दिशो॒ दिश॑श्च ।
उ॒प॒स्थाय॑ प्रथम॒जामृ॒तस्या॒त्मना॒ऽऽत्मान॑म॒भि सं वि॑वेश ।। ११ ।।
pa॒rītya॑ bhū॒tāni॑ pa॒rītya॑ lo॒kān pa॒rītya॒ sarvā॑: pra॒diśo॒ diśa॑śca | u॒pa॒sthāya॑ prathama॒jāmṛ॒tasyā॒tmanā॒’’tmāna॑ma॒bhi saṃ vi॑veśa | | ११ | |
परि॒ द्यावा॑पृथि॒वी स॒द्य इ॒त्वा परि॑ लो॒कान् परि॒ दिश॒: परि॒ स्व॒: ।
ऋ॒तस्य॒ तन्तुं॒ वित॑तं वि॒चृत्य॒ तद॑पश्य॒त्तद॑भव॒त्तदा॑सीत् ।। १२ ।।
pari॒ dyāvā॑pṛthi॒vī sa॒dya i॒tvā pari॑ lo॒kān pari॒ diśa॒: pari॒ sva॒: | ṛ॒tasya॒ tantuṃ॒ vita॑taṃ vi॒cṛtya॒ tada॑paśya॒ttada॑bhava॒ttadā॑sīt | | १२ | |
सद॑स॒स्पति॒मद्भु॑तं प्रि॒यमिन्द्र॑स्य॒ काम्य॑म् । स॒निं मे॒धाम॑यासिष॒ᳪस्वाहा॑ ।। १३ ।।
sada॑sa॒spati॒madbhu॑taṃ pri॒yamindra॑sya॒ kāmya॑m | sa॒niṃ me॒dhāma॑yāsiṣa॒ᳪsvāhā॑ | | १३ | |
यां मे॒धां दे॑वग॒णाः पि॒तर॑श्चो॒पास॑ते ।
तया॒ माम॒द्य मे॒धयाऽग्ने॑ मे॒धावि॑नं कुरु॒ स्वाहा॑ ।। १४ ।।
yāṃ me॒dhāṃ de॑vaga॒ṇāḥ pi॒tara॑śco॒pāsa॑te | tayā॒ māma॒dya me॒dhayā’gne॑ me॒dhāvi॑naṃ kuru॒ svāhā॑ | | १४ | |
मे॒धां मे॒ वरु॑णो ददातु मे॒धाम॒ग्निः प्र॒जाप॑तिः ।
मे॒धामिन्द्र॑श्च वा॒युश्च॑ मे॒धां धा॒ता द॑दातु मे॒ स्वाहा॑ ।। १५ ।।
me॒dhāṃ me॒ varu॑ṇo dadātu me॒dhāma॒gniḥ pra॒jāpa॑tiḥ | me॒dhāmindra॑śca vā॒yuśca॑ me॒dhāṃ dhā॒tā da॑dātu me॒ svāhā॑ | | १५ | |
इ॒दं मे॒ ब्रह्म॑ च क्ष॒त्रं चो॒भे श्रिय॑मश्नुताम् ।
मयि॑ दे॒वा द॑धतु॒ श्रिय॒मुत्त॑मां॒ तस्यै॑ ते॒ स्वाहा॑ ।। १६ ।।
i॒daṃ me॒ brahma॑ ca kṣa॒traṃ co॒bhe śriya॑maśnutām | mayi॑ de॒vā da॑dhatu॒ śriya॒mutta॑māṃ॒ tasyai॑ te॒ svāhā॑ | | १६ | |