तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये ।
बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम् ॥१॥
tarobhirvo vidadvasumindraṃ sabādha ūtaye | bṛhadgāyantaḥ sutasome adhvare huve bharaṃ na kāriṇam || १ ||
EeseDharmaSanātana Library
686मण्डल 8 · सूक्त 66
15 shlokतरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये ।
बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम् ॥१॥
tarobhirvo vidadvasumindraṃ sabādha ūtaye | bṛhadgāyantaḥ sutasome adhvare huve bharaṃ na kāriṇam || १ ||
न यं दुध्रा वरन्ते न स्थिरा मुरो मदे सुशिप्रमन्धसः ।
य आदृत्या शशमानाय सुन्वते दाता जरित्र उक्थ्यम् ॥२॥
na yaṃ dudhrā varante na sthirā muro made suśipramandhasaḥ | ya ādṛtyā śaśamānāya sunvate dātā jaritra ukthyam || २ ||
यः शक्रो मृक्षो अश्व्यो यो वा कीजो हिरण्ययः ।
स ऊर्वस्य रेजयत्यपावृतिमिन्द्रो गव्यस्य वृत्रहा ॥३॥
yaḥ śakro mṛkṣo aśvyo yo vā kījo hiraṇyayaḥ | sa ūrvasya rejayatyapāvṛtimindro gavyasya vṛtrahā || ३ ||
निखातं चिद्यः पुरुसम्भृतं वसूदिद्वपति दाशुषे ।
वज्री सुशिप्रो हर्यश्व इत्करदिन्द्रः क्रत्वा यथा वशत् ॥४॥
nikhātaṃ cidyaḥ purusambhṛtaṃ vasūdidvapati dāśuṣe | vajrī suśipro haryaśva itkaradindraḥ kratvā yathā vaśat || ४ ||
यद्वावन्थ पुरुष्टुत पुरा चिच्छूर नृणाम् ।
वयं तत्त इन्द्र सं भरामसि यज्ञमुक्थं तुरं वचः ॥५॥
yadvāvantha puruṣṭuta purā cicchūra nṛṇām | vayaṃ tatta indra saṃ bharāmasi yajñamukthaṃ turaṃ vacaḥ || ५ ||
सचा सोमेषु पुरुहूत वज्रिवो मदाय द्युक्ष सोमपाः ।
त्वमिद्धि ब्रह्मकृते काम्यं वसु देष्ठः सुन्वते भुवः ॥६॥
sacā someṣu puruhūta vajrivo madāya dyukṣa somapāḥ | tvamiddhi brahmakṛte kāmyaṃ vasu deṣṭhaḥ sunvate bhuvaḥ || ६ ||
वयमेनमिदा ह्योऽपीपेमेह वज्रिणम् ।
तस्मा उ अद्य समना सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते ॥७॥
vayamenamidā hyo’pīpemeha vajriṇam | tasmā u adya samanā sutaṃ bharā nūnaṃ bhūṣata śrute || ७ ||
वृकश्चिदस्य वारण उरामथिरा वयुनेषु भूषति ।
सेमं न स्तोमं जुजुषाण आ गहीन्द्र प्र चित्रया धिया ॥८॥
vṛkaścidasya vāraṇa urāmathirā vayuneṣu bhūṣati | semaṃ na stomaṃ jujuṣāṇa ā gahīndra pra citrayā dhiyā || ८ ||
कदू न्वस्याकृतमिन्द्रस्यास्ति पौंस्यम् ।
केनो नु कं श्रोमतेन न शुश्रुवे जनुषः परि वृत्रहा ॥९॥
kadū nvasyākṛtamindrasyāsti pauṃsyam | keno nu kaṃ śromatena na śuśruve januṣaḥ pari vṛtrahā || ९ ||
कदू महीरधृष्टा अस्य तविषीः कदु वृत्रघ्नो अस्तृतम् ।
इन्द्रो विश्वान्बेकनाटाँ अहर्दृश उत क्रत्वा पणीँरभि ॥१०॥
kadū mahīradhṛṣṭā asya taviṣīḥ kadu vṛtraghno astṛtam | indro viśvānbekanāṭām̐ ahardṛśa uta kratvā paṇīm̐rabhi || १० ||
वयं घा ते अपूर्व्येन्द्र ब्रह्माणि वृत्रहन् ।
पुरूतमासः पुरुहूत वज्रिवो भृतिं न प्र भरामसि ॥११॥
vayaṃ ghā te apūrvyendra brahmāṇi vṛtrahan | purūtamāsaḥ puruhūta vajrivo bhṛtiṃ na pra bharāmasi || ११ ||
पूर्वीश्चिद्धि त्वे तुविकूर्मिन्नाशसो हवन्त इन्द्रोतयः ।
तिरश्चिदर्यः सवना वसो गहि शविष्ठ श्रुधि मे हवम् ॥१२॥
pūrvīściddhi tve tuvikūrminnāśaso havanta indrotayaḥ | tiraścidaryaḥ savanā vaso gahi śaviṣṭha śrudhi me havam || १२ ||
वयं घा ते त्वे इद्विन्द्र विप्रा अपि ष्मसि ।
नहि त्वदन्यः पुरुहूत कश्चन मघवन्नस्ति मर्डिता ॥१३॥
vayaṃ ghā te tve idvindra viprā api ṣmasi | nahi tvadanyaḥ puruhūta kaścana maghavannasti marḍitā || १३ ||
त्वं नो अस्या अमतेरुत क्षुधोऽभिशस्तेरव स्पृधि ।
त्वं न ऊती तव चित्रया धिया शिक्षा शचिष्ठ गातुवित् ॥१४॥
tvaṃ no asyā amateruta kṣudho’bhiśasterava spṛdhi | tvaṃ na ūtī tava citrayā dhiyā śikṣā śaciṣṭha gātuvit || १४ ||
सोम इद्वः सुतो अस्तु कलयो मा बिभीतन ।
अपेदेष ध्वस्मायति स्वयं घैषो अपायति ॥१५॥
soma idvaḥ suto astu kalayo mā bibhītana | apedeṣa dhvasmāyati svayaṃ ghaiṣo apāyati || १५ ||