EeseDharmaSanātana Library
598मण्डल 7 · सूक्त 82
10 shlokइन्द्रा॑वरुणा यु॒वम॑ध्व॒राय॑ नो वि॒शे जना॑य॒ महि॒ शर्म॑ यच्छतम् ।
दी॒र्घप्र॑यज्यु॒मति॒ यो व॑नु॒ष्यति॑ व॒यं ज॑येम॒ पृत॑नासु दू॒ढ्य॑: ॥१॥
indrā॑varuṇā yu॒vama॑dhva॒rāya॑ no vi॒śe janā॑ya॒ mahi॒ śarma॑ yacchatam | dī॒rghapra॑yajyu॒mati॒ yo va॑nu॒ṣyati॑ va॒yaṃ ja॑yema॒ pṛta॑nāsu dū॒ḍhya॑: || १ ||
स॒म्राळ॒न्यः स्व॒राळ॒न्य उ॑च्यते वां म॒हान्ता॒विन्द्रा॒वरु॑णा म॒हाव॑सू ।
विश्वे॑ दे॒वास॑: पर॒मे व्यो॑मनि॒ सं वा॒मोजो॑ वृषणा॒ सं बलं॑ दधुः ॥२॥
sa॒mrāḷa॒nyaḥ sva॒rāḷa॒nya u॑cyate vāṃ ma॒hāntā॒vindrā॒varu॑ṇā ma॒hāva॑sū | viśve॑ de॒vāsa॑: para॒me vyo॑mani॒ saṃ vā॒mojo॑ vṛṣaṇā॒ saṃ balaṃ॑ dadhuḥ || २ ||
अन्व॒पां खान्य॑तृन्त॒मोज॒सा सूर्य॑मैरयतं दि॒वि प्र॒भुम् ।
इन्द्रा॑वरुणा॒ मदे॑ अस्य मा॒यिनोऽपि॑न्वतम॒पित॒: पिन्व॑तं॒ धिय॑: ॥३॥
anva॒pāṃ khānya॑tṛnta॒moja॒sā sūrya॑mairayataṃ di॒vi pra॒bhum | indrā॑varuṇā॒ made॑ asya mā॒yino’pi॑nvatama॒pita॒: pinva॑taṃ॒ dhiya॑: || ३ ||
यु॒वामिद्यु॒त्सु पृत॑नासु॒ वह्न॑यो यु॒वां क्षेम॑स्य प्रस॒वे मि॒तज्ञ॑वः ।
ई॒शा॒ना वस्व॑ उ॒भय॑स्य का॒रव॒ इन्द्रा॑वरुणा सु॒हवा॑ हवामहे ॥४॥
yu॒vāmidyu॒tsu pṛta॑nāsu॒ vahna॑yo yu॒vāṃ kṣema॑sya prasa॒ve mi॒tajña॑vaḥ | ī॒śā॒nā vasva॑ u॒bhaya॑sya kā॒rava॒ indrā॑varuṇā su॒havā॑ havāmahe || ४ ||
इन्द्रा॑वरुणा॒ यदि॒मानि॑ च॒क्रथु॒र्विश्वा॑ जा॒तानि॒ भुव॑नस्य म॒ज्मना॑ ।
क्षेमे॑ण मि॒त्रो वरु॑णं दुव॒स्यति॑ म॒रुद्भि॑रु॒ग्रः शुभ॑म॒न्य ई॑यते ॥५॥
indrā॑varuṇā॒ yadi॒māni॑ ca॒krathu॒rviśvā॑ jā॒tāni॒ bhuva॑nasya ma॒jmanā॑ | kṣeme॑ṇa mi॒tro varu॑ṇaṃ duva॒syati॑ ma॒rudbhi॑ru॒graḥ śubha॑ma॒nya ī॑yate || ५ ||
म॒हे शु॒ल्काय॒ वरु॑णस्य॒ नु त्वि॒ष ओजो॑ मिमाते ध्रु॒वम॑स्य॒ यत्स्वम् ।
अजा॑मिम॒न्यः श्न॒थय॑न्त॒माति॑रद्द॒भ्रेभि॑र॒न्यः प्र वृ॑णोति॒ भूय॑सः ॥६॥
ma॒he śu॒lkāya॒ varu॑ṇasya॒ nu tvi॒ṣa ojo॑ mimāte dhru॒vama॑sya॒ yatsvam | ajā॑mima॒nyaḥ śna॒thaya॑nta॒māti॑radda॒bhrebhi॑ra॒nyaḥ pra vṛ॑ṇoti॒ bhūya॑saḥ || ६ ||
न तमंहो॒ न दु॑रि॒तानि॒ मर्त्य॒मिन्द्रा॑वरुणा॒ न तप॒: कुत॑श्च॒न ।
यस्य॑ देवा॒ गच्छ॑थो वी॒थो अ॑ध्व॒रं न तं मर्त॑स्य नशते॒ परि॑ह्वृतिः ॥७॥
na tamaṃho॒ na du॑ri॒tāni॒ martya॒mindrā॑varuṇā॒ na tapa॒: kuta॑śca॒na | yasya॑ devā॒ gaccha॑tho vī॒tho a॑dhva॒raṃ na taṃ marta॑sya naśate॒ pari॑hvṛtiḥ || ७ ||
अ॒र्वाङ्न॑रा॒ दैव्ये॒नाव॒सा ग॑तं शृणु॒तं हवं॒ यदि॑ मे॒ जुजो॑षथः ।
यु॒वोर्हि स॒ख्यमु॒त वा॒ यदाप्यं॑ मार्डी॒कमि॑न्द्रावरुणा॒ नि य॑च्छतम् ॥८॥
a॒rvāṅna॑rā॒ daivye॒nāva॒sā ga॑taṃ śṛṇu॒taṃ havaṃ॒ yadi॑ me॒ jujo॑ṣathaḥ | yu॒vorhi sa॒khyamu॒ta vā॒ yadāpyaṃ॑ mārḍī॒kami॑ndrāvaruṇā॒ ni ya॑cchatam || ८ ||
अ॒स्माक॑मिन्द्रावरुणा॒ भरे॑भरे पुरोयो॒धा भ॑वतं कृष्ट्योजसा ।
यद्वां॒ हव॑न्त उ॒भये॒ अध॑ स्पृ॒धि नर॑स्तो॒कस्य॒ तन॑यस्य सा॒तिषु॑ ॥९॥
a॒smāka॑mindrāvaruṇā॒ bhare॑bhare puroyo॒dhā bha॑vataṃ kṛṣṭyojasā | yadvāṃ॒ hava॑nta u॒bhaye॒ adha॑ spṛ॒dhi nara॑sto॒kasya॒ tana॑yasya sā॒tiṣu॑ || ९ ||
अ॒स्मे इन्द्रो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा द्यु॒म्नं य॑च्छन्तु॒ महि॒ शर्म॑ स॒प्रथ॑: ।
अ॒व॒ध्रं ज्योति॒रदि॑तेॠता॒वृधो॑ दे॒वस्य॒ श्लोकं॑ सवि॒तुर्म॑नामहे ॥१०॥
a॒sme indro॒ varu॑ṇo mi॒tro a॑rya॒mā dyu॒mnaṃ ya॑cchantu॒ mahi॒ śarma॑ sa॒pratha॑: | a॒va॒dhraṃ jyoti॒radi॑teṝtā॒vṛdho॑ de॒vasya॒ ślokaṃ॑ savi॒turma॑nāmahe || १० ||