५ यजत आत्रेयः। मित्रावरुणौ। गायत्री।
प्र वो॑ मि॒त्राय॑ गायत॒ वरु॑णाय वि॒पा गि॒रा । महि॑क्षत्रावृ॒तं बृ॒हत् ॥१॥
स॒म्राजा॒ या घृ॒तयो॑नी मि॒त्रश्चो॒भा वरु॑णश्च । दे॒वा दे॒वेषु॑ प्रश॒स्ता ॥२॥
ता न॑: शक्तं॒ पार्थि॑वस्य म॒हो रा॒यो दि॒व्यस्य॑ । महि॑ वां क्ष॒त्रं दे॒वेषु॑ ॥३॥
ऋ॒तमृ॒तेन॒ सप॑न्तेषि॒रं दक्ष॑माशाते । अ॒द्रुहा॑ दे॒वौ व॑र्धेते ॥४॥
वृ॒ष्टिद्या॑वा री॒त्या॑पे॒षस्पती॒ दानु॑मत्याः । बृ॒हन्तं॒ गर्त॑माशाते ॥५॥
५ yajata ātreyaḥ | mitrāvaruṇau | gāyatrī | pra vo॑ mi॒trāya॑ gāyata॒ varu॑ṇāya vi॒pā gi॒rā | mahi॑kṣatrāvṛ॒taṃ bṛ॒hat || १ || sa॒mrājā॒ yā ghṛ॒tayo॑nī mi॒traśco॒bhā varu॑ṇaśca | de॒vā de॒veṣu॑ praśa॒stā || २ || tā na॑: śaktaṃ॒ pārthi॑vasya ma॒ho rā॒yo di॒vyasya॑ | mahi॑ vāṃ kṣa॒traṃ de॒veṣu॑ || ३ || ṛ॒tamṛ॒tena॒ sapa॑nteṣi॒raṃ dakṣa॑māśāte | a॒druhā॑ de॒vau va॑rdhete || ४ || vṛ॒ṣṭidyā॑vā rī॒tyā॑pe॒ṣaspatī॒ dānu॑matyāḥ | bṛ॒hantaṃ॒ garta॑māśāte || ५ ||