७ अर्चनाना आत्रेयः। मित्रावरुणौ। अनुष्टुप्, ७ पङ्क्तिः।
वरु॑णं वो रि॒शाद॑समृ॒चा मि॒त्रं ह॑वामहे । परि॑ व्र॒जेव॑ बा॒ह्वोर्ज॑ग॒न्वांसा॒ स्व॑र्णरम् ॥१॥
ता बा॒हवा॑ सुचे॒तुना॒ प्र य॑न्तमस्मा॒ अर्च॑ते । शेवं॒ हि जा॒र्यं॑ वां॒ विश्वा॑सु॒ क्षासु॒ जोगु॑वे ॥२॥
यन्नू॒नम॒श्यां गतिं॑ मि॒त्रस्य॑ यायां प॒था । अस्य॑ प्रि॒यस्य॒ शर्म॒ण्यहिं॑सानस्य सश्चिरे ॥३॥
यु॒वाभ्यां॑ मित्रावरुणोप॒मं धे॑यामृ॒चा । यद्ध॒ क्षये॑ म॒घोनां॑ स्तोतॄ॒णां च॑ स्पू॒र्धसे॑ ॥४॥
आ नो॑ मित्र सुदी॒तिभि॒र्वरु॑णश्च स॒धस्थ॒ आ । स्वे क्षये॑ म॒घोनां॒ सखी॑नां च वृ॒धसे॑ ॥५॥
यु॒वं नो॒ येषु॑ वरुण क्ष॒त्रं बृ॒हच्च॑ बिभृ॒थः । उ॒रु णो॒ वाज॑सातये कृ॒तं रा॒ये स्व॒स्तये॑ ॥६॥
उ॒च्छन्त्यां॑ मे यज॒ता दे॒वक्ष॑त्रे॒ रुश॑द्गवि ।
सु॒तं सोमं॒ न ह॒स्तिभि॒रा प॒ड्भिर्धा॑वतं नरा॒ बिभ्र॑तावर्च॒नान॑सम् ॥७॥
७ arcanānā ātreyaḥ | mitrāvaruṇau | anuṣṭup, ७ paṅktiḥ | varu॑ṇaṃ vo ri॒śāda॑samṛ॒cā mi॒traṃ ha॑vāmahe | pari॑ vra॒jeva॑ bā॒hvorja॑ga॒nvāṃsā॒ sva॑rṇaram || १ || tā bā॒havā॑ suce॒tunā॒ pra ya॑ntamasmā॒ arca॑te | śevaṃ॒ hi jā॒ryaṃ॑ vāṃ॒ viśvā॑su॒ kṣāsu॒ jogu॑ve || २ || yannū॒nama॒śyāṃ gatiṃ॑ mi॒trasya॑ yāyāṃ pa॒thā | asya॑ pri॒yasya॒ śarma॒ṇyahiṃ॑sānasya saścire || ३ || yu॒vābhyāṃ॑ mitrāvaruṇopa॒maṃ dhe॑yāmṛ॒cā | yaddha॒ kṣaye॑ ma॒ghonāṃ॑ stotṝ॒ṇāṃ ca॑ spū॒rdhase॑ || ४ || ā no॑ mitra sudī॒tibhi॒rvaru॑ṇaśca sa॒dhastha॒ ā | sve kṣaye॑ ma॒ghonāṃ॒ sakhī॑nāṃ ca vṛ॒dhase॑ || ५ || yu॒vaṃ no॒ yeṣu॑ varuṇa kṣa॒traṃ bṛ॒hacca॑ bibhṛ॒thaḥ | u॒ru ṇo॒ vāja॑sātaye kṛ॒taṃ rā॒ye sva॒staye॑ || ६ || u॒cchantyāṃ॑ me yaja॒tā de॒vakṣa॑tre॒ ruśa॑dgavi | su॒taṃ somaṃ॒ na ha॒stibhi॒rā pa॒ḍbhirdhā॑vataṃ narā॒ bibhra॑tāvarca॒nāna॑sam || ७ ||