१२ वसुश्रुत आत्रेयः। अग्निः, ३ मरुद्रुद्रविष्णवः। त्रिष्टुप्, १ विराट्।
त्वम॑ग्ने॒ वरु॑णो॒ जाय॑से॒ यत्त्वं मि॒त्रो भ॑वसि॒ यत्समि॑द्धः ।
त्वे विश्वे॑ सहसस्पुत्र दे॒वास्त्वमिन्द्रो॑ दा॒शुषे॒ मर्त्या॑य ॥१॥
त्वम॑र्य॒मा भ॑वसि॒ यत् क॒नीनां॒ नाम॑ स्वधाव॒न् गुह्यं॑ बिभर्षि ।
अ॒ञ्जन्ति॑ मि॒त्रं सुधि॑तं॒ न गोभि॒र्यद् दम्प॑ती॒ सम॑नसा कृ॒णोषि॑ ॥२॥
तव॑ श्रि॒ये म॒रुतो॑ मर्जयन्त॒ रुद्र॒ यत् ते॒ जनि॑म॒ चारु॑ चि॒त्रम् ।
प॒दं यद् विष्णो॑रुप॒मं नि॒धायि॒ तेन॑ पासि॒ गुह्यं॒ नाम॒ गोना॑म् ॥३॥
तव॑ श्रि॒या सु॒दृशो॑ देव दे॒वाः पु॒रू दधा॑ना अ॒मृतं॑ सपन्त ।
होता॑रम॒ग्निं मनु॑षो॒ नि षे॑दुर्दश॒स्यन्त॑ उ॒शिज॒: शंस॑मा॒योः ॥४॥
न त्वद्धोता॒ पूर्वो॑ अग्ने॒ यजी॑या॒न् न काव्यै॑: प॒रो अ॑स्ति स्वधावः ।
वि॒शश्च॒ यस्या॒ अति॑थि॒र्भवा॑सि॒ स य॒ज्ञेन॑ वनवद् देव॒ मर्ता॑न् ॥५॥
व॒यम॑ग्ने वनुयाम॒ त्वोता॑ वसू॒यवो॑ ह॒विषा॒ बुध्य॑मानाः ।
व॒यं स॑म॒र्ये वि॒दथे॒ष्वह्नां॑ व॒यं रा॒या स॑हसस्पुत्र॒ मर्ता॑न् ॥६॥
यो न॒ आगो॑ अ॒भ्येनो॒ भरा॒त्यधीद॒घम॒घशं॑से दधात ।
ज॒ही चि॑कित्वो अ॒भिश॑स्तिमे॒तामग्ने॒ यो नो॑ म॒र्चय॑ति द्व॒येन॑ ॥७॥
त्वाम॒स्या व्युषि॑ देव॒ पूर्वे॑ दू॒तं कृ॑ण्वा॒ना अ॑यजन्त ह॒व्यैः ।
सं॒स्थे यद॑ग्न॒ ईय॑से रयी॒णां दे॒वो मर्तै॒र्वसु॑भिरि॒ध्यमा॑नः ॥८॥
अव॑ स्पृधि पि॒तरं॒ योधि॑ वि॒द्वान् पु॒त्रो यस्ते॑ सहसः सून ऊ॒हे ।
क॒दा चि॑कित्वो अ॒भि च॑क्षसे॒ नोऽग्ने॑ क॒दाँ ऋ॑त॒चिद् या॑तयासे ॥९॥
भूरि॒ नाम॒ वन्द॑मानो दधाति पि॒ता व॑सो॒ यदि॒ तज्जो॒षया॑से ।
कु॒विद् दे॒वस्य॒ सह॑सा चका॒नः सु॒म्नम॒ग्निर्व॑नते वावृधा॒नः ॥१०॥
त्वम॒ङ्ग ज॑रि॒तारं॑ यविष्ठ॒ विश्वा॑न्यग्ने दुरि॒ताति॑ पर्षि ।
स्ते॒ना अ॑दृश्रन् रि॒पवो॒ जना॒सोऽज्ञा॑तकेता वृजि॒ना अ॑भूवन् ॥११॥
इ॒मे यामा॑सस्त्व॒द्रिग॑भूव॒न् वस॑वे वा॒ तदिदागो॑ अवाचि ।
नाहा॒यम॒ग्निर॒भिश॑स्तये नो॒ न रीष॑ते वावृधा॒नः परा॑ दात् ॥१२॥
१२ vasuśruta ātreyaḥ | agniḥ, ३ marudrudraviṣṇavaḥ | triṣṭup, १ virāṭ | tvama॑gne॒ varu॑ṇo॒ jāya॑se॒ yattvaṃ mi॒tro bha॑vasi॒ yatsami॑ddhaḥ | tve viśve॑ sahasasputra de॒vāstvamindro॑ dā॒śuṣe॒ martyā॑ya || १ || tvama॑rya॒mā bha॑vasi॒ yat ka॒nīnāṃ॒ nāma॑ svadhāva॒n guhyaṃ॑ bibharṣi | a॒ñjanti॑ mi॒traṃ sudhi॑taṃ॒ na gobhi॒ryad dampa॑tī॒ sama॑nasā kṛ॒ṇoṣi॑ || २ || tava॑ śri॒ye ma॒ruto॑ marjayanta॒ rudra॒ yat te॒ jani॑ma॒ cāru॑ ci॒tram | pa॒daṃ yad viṣṇo॑rupa॒maṃ ni॒dhāyi॒ tena॑ pāsi॒ guhyaṃ॒ nāma॒ gonā॑m || ३ || tava॑ śri॒yā su॒dṛśo॑ deva de॒vāḥ pu॒rū dadhā॑nā a॒mṛtaṃ॑ sapanta | hotā॑rama॒gniṃ manu॑ṣo॒ ni ṣe॑durdaśa॒syanta॑ u॒śija॒: śaṃsa॑mā॒yoḥ || ४ || na tvaddhotā॒ pūrvo॑ agne॒ yajī॑yā॒n na kāvyai॑: pa॒ro a॑sti svadhāvaḥ | vi॒śaśca॒ yasyā॒ ati॑thi॒rbhavā॑si॒ sa ya॒jñena॑ vanavad deva॒ martā॑n || ५ || va॒yama॑gne vanuyāma॒ tvotā॑ vasū॒yavo॑ ha॒viṣā॒ budhya॑mānāḥ | va॒yaṃ sa॑ma॒rye vi॒dathe॒ṣvahnāṃ॑ va॒yaṃ rā॒yā sa॑hasasputra॒ martā॑n || ६ || yo na॒ āgo॑ a॒bhyeno॒ bharā॒tyadhīda॒ghama॒ghaśaṃ॑se dadhāta | ja॒hī ci॑kitvo a॒bhiśa॑stime॒tāmagne॒ yo no॑ ma॒rcaya॑ti dva॒yena॑ || ७ || tvāma॒syā vyuṣi॑ deva॒ pūrve॑ dū॒taṃ kṛ॑ṇvā॒nā a॑yajanta ha॒vyaiḥ | saṃ॒sthe yada॑gna॒ īya॑se rayī॒ṇāṃ de॒vo martai॒rvasu॑bhiri॒dhyamā॑naḥ || ८ || ava॑ spṛdhi pi॒taraṃ॒ yodhi॑ vi॒dvān pu॒tro yaste॑ sahasaḥ sūna ū॒he | ka॒dā ci॑kitvo a॒bhi ca॑kṣase॒ no’gne॑ ka॒dām̐ ṛ॑ta॒cid yā॑tayāse || ९ || bhūri॒ nāma॒ vanda॑māno dadhāti pi॒tā va॑so॒ yadi॒ tajjo॒ṣayā॑se | ku॒vid de॒vasya॒ saha॑sā cakā॒naḥ su॒mnama॒gnirva॑nate vāvṛdhā॒naḥ || १० || tvama॒ṅga ja॑ri॒tāraṃ॑ yaviṣṭha॒ viśvā॑nyagne duri॒tāti॑ parṣi | ste॒nā a॑dṛśran ri॒pavo॒ janā॒so’jñā॑taketā vṛji॒nā a॑bhūvan || ११ || i॒me yāmā॑sastva॒driga॑bhūva॒n vasa॑ve vā॒ tadidāgo॑ avāci | nāhā॒yama॒gnira॒bhiśa॑staye no॒ na rīṣa॑te vāvṛdhā॒naḥ parā॑ dāt || १२ ||