४ प्रयस्वन्त आत्रेयाः। अग्निः। अनुष्टुप्, ४ पंक्तिः।
यम॑ग्ने वाजसातम॒ त्वं चि॒न् मन्य॑से र॒यिम् ।
तं नो॑ गी॒र्भिः श्र॒वाय्यं॑ देव॒त्रा प॑नया॒ युज॑म् ॥१॥
ये अ॑ग्ने॒ नेरय॑न्ति ते वृ॒द्धा उ॒ग्रस्य॒ शव॑सः ।
अप॒ द्वेषो॒ अप॒ ह्वरो॒ऽन्यव्र॑तस्य सश्चिरे ॥२॥
होता॑रं त्वा वृणीम॒हेऽग्ने॒ दक्ष॑स्य॒ साध॑नम् ।
य॒ज्ञेषु॑ पू॒र्व्यं गि॒रा प्रय॑स्वन्तो हवामहे ॥३॥
इ॒त्था यथा॑ त ऊ॒तये॒ सह॑सावन्दि॒वेदि॑वे ।
रा॒य ऋ॒ताय॑ सुक्रतो॒ गोभि॑: ष्याम सध॒मादो॑ वी॒रैः स्या॑म सध॒माद॑: ॥४॥
४ prayasvanta ātreyāḥ | agniḥ | anuṣṭup, ४ paṃktiḥ | yama॑gne vājasātama॒ tvaṃ ci॒n manya॑se ra॒yim | taṃ no॑ gī॒rbhiḥ śra॒vāyyaṃ॑ deva॒trā pa॑nayā॒ yuja॑m || १ || ye a॑gne॒ neraya॑nti te vṛ॒ddhā u॒grasya॒ śava॑saḥ | apa॒ dveṣo॒ apa॒ hvaro॒’nyavra॑tasya saścire || २ || hotā॑raṃ tvā vṛṇīma॒he’gne॒ dakṣa॑sya॒ sādha॑nam | ya॒jñeṣu॑ pū॒rvyaṃ gi॒rā praya॑svanto havāmahe || ३ || i॒tthā yathā॑ ta ū॒taye॒ saha॑sāvandi॒vedi॑ve | rā॒ya ṛ॒tāya॑ sukrato॒ gobhi॑: ṣyāma sadha॒mādo॑ vī॒raiḥ syā॑ma sadha॒māda॑: || ४ ||