६ वामदेवो गौतमः। सविता।जगती, ६ त्रिष्टुप्।
अभू॑द् दे॒वः स॑वि॒ता वन्द्यो॒ नु न॑ इ॒दानी॒मह्न॑ उप॒वाच्यो॒ नृभि॑: ।
वि यो रत्ना॒ भज॑ति मान॒वेभ्य॒: श्रेष्ठं॑ नो॒ अत्र॒ द्रवि॑णं॒ यथा॒ दध॑त् ॥१॥
दे॒वेभ्यो॒ हि प्र॑थ॒मं य॒ज्ञिये॑भ्योऽमृत॒त्वं सु॒वसि॑ भा॒गमु॑त्त॒मम् ।
आदिद् दा॒मानं॑ सवित॒र्व्यू॑र्णुषेऽनूची॒ना जी॑वि॒ता मानु॑षेभ्यः ॥२॥
अचि॑त्ती॒ यच्च॑कृ॒मा दैव्ये॒ जने॑ दी॒नैर्दक्षै॒: प्रभू॑ती पूरुष॒त्वता॑ ।
दे॒वेषु॑ च सवित॒र्मानु॑षेषु च॒ त्वं नो॒ अत्र॑ सुवता॒दना॑गसः ॥३॥
न प्र॒मिये॑ सवि॒तुर्दैव्य॑स्य॒ तद् यथा॒ विश्वं॒ भुव॑नं धारयि॒ष्यति॑ ।
यत् पृ॑थि॒व्या वरि॑म॒न्ना स्व॑ङ्गु॒रिर्वर्ष्म॑न् दि॒वः सु॒वति॑ स॒त्यम॑स्य॒ तत् ॥४॥
इन्द्र॑ज्येष्ठान् बृ॒हद्भ्य॒: पर्व॑तेभ्य॒: क्षयाँ॑ एभ्यः सुवसि प॒स्त्या॑वतः ।
यथा॑यथा प॒तय॑न्तो वियेमि॒र ए॒वैव त॑स्थुः सवितः स॒वाय॑ ते ॥५॥
ये ते॒ त्रिरह॑न् त्सवितः स॒वासो॑ दि॒वेदि॑वे॒ सौभ॑गमासु॒वन्ति॑ ।
इन्द्रो॒ द्यावा॑पृथि॒वी सिन्धु॑र॒द्भिरा॑दि॒त्यैर्नो॒ अदि॑ति॒: शर्म॑ यंसत् ॥६॥
६ vāmadevo gautamaḥ | savitā | jagatī, ६ triṣṭup | abhū॑d de॒vaḥ sa॑vi॒tā vandyo॒ nu na॑ i॒dānī॒mahna॑ upa॒vācyo॒ nṛbhi॑: | vi yo ratnā॒ bhaja॑ti māna॒vebhya॒: śreṣṭhaṃ॑ no॒ atra॒ dravi॑ṇaṃ॒ yathā॒ dadha॑t || १ || de॒vebhyo॒ hi pra॑tha॒maṃ ya॒jñiye॑bhyo’mṛta॒tvaṃ su॒vasi॑ bhā॒gamu॑tta॒mam | ādid dā॒mānaṃ॑ savita॒rvyū॑rṇuṣe’nūcī॒nā jī॑vi॒tā mānu॑ṣebhyaḥ || २ || aci॑ttī॒ yacca॑kṛ॒mā daivye॒ jane॑ dī॒nairdakṣai॒: prabhū॑tī pūruṣa॒tvatā॑ | de॒veṣu॑ ca savita॒rmānu॑ṣeṣu ca॒ tvaṃ no॒ atra॑ suvatā॒danā॑gasaḥ || ३ || na pra॒miye॑ savi॒turdaivya॑sya॒ tad yathā॒ viśvaṃ॒ bhuva॑naṃ dhārayi॒ṣyati॑ | yat pṛ॑thi॒vyā vari॑ma॒nnā sva॑ṅgu॒rirvarṣma॑n di॒vaḥ su॒vati॑ sa॒tyama॑sya॒ tat || ४ || indra॑jyeṣṭhān bṛ॒hadbhya॒: parva॑tebhya॒: kṣayām̐॑ ebhyaḥ suvasi pa॒styā॑vataḥ | yathā॑yathā pa॒taya॑nto viyemi॒ra e॒vaiva ta॑sthuḥ savitaḥ sa॒vāya॑ te || ५ || ye te॒ triraha॑n tsavitaḥ sa॒vāso॑ di॒vedi॑ve॒ saubha॑gamāsu॒vanti॑ | indro॒ dyāvā॑pṛthi॒vī sindhu॑ra॒dbhirā॑di॒tyairno॒ adi॑ti॒: śarma॑ yaṃsat || ६ ||