१० वामदेवो गौतमः। दधिक्रा, द्यावापृथिवी। त्रिष्टुप्।
उ॒तो हि वां॑ दा॒त्रा सन्ति॒ पूर्वा॒ या पू॒रुभ्य॑स्त्र॒सद॑स्युर्नितो॒शे ।
क्षे॒त्रा॒सां द॑दथुरुर्वरा॒सां घ॒नं दस्यु॑भ्यो अ॒भिभू॑तिमु॒ग्रम् ॥१॥
उ॒त वा॒जिनं॑ पुरुनि॒ष्षिध्वा॑नं दधि॒क्रामु॑ ददथुर्वि॒श्वकृ॑ष्टिम् ।
ऋ॒जि॒प्यं श्ये॒नं प्रु॑षि॒तप्सु॑मा॒शुं च॒र्कृत्य॑म॒र्यो नृ॒पतिं॒ न शूर॑म् ॥२॥
यं सी॒मनु॑ प्र॒वते॑व॒ द्रव॑न्तं॒ विश्व॑: पू॒रुर्मद॑ति॒ हर्ष॑माणः ।
प॒ड्भिर्गृध्य॑न्तं मेध॒युं न शूरं॑ रथ॒तुरं॒ वात॑मिव॒ ध्रज॑न्तम् ॥३॥
यः स्मा॑रुन्धा॒नो गध्या॑ स॒मत्सु॒ सनु॑तर॒श्चर॑ति॒ गोषु॒ गच्छ॑न् ।
आ॒विर्ऋ॑जीको वि॒दथा॑ नि॒चिक्य॑त् तिरो अ॑र॒तिं पर्याप॑ आ॒योः ॥४॥
उ॒त स्मै॑नं वस्त्र॒मथिं॒ न ता॒युमनु॑ क्रोशन्ति क्षि॒तयो॒ भरे॑षु ।
नी॒चाय॑मानं॒ जसु॑रिं॒ न श्ये॒नं श्रव॒श्चाच्छा॑ पशु॒मच्च॑ यू॒थम् ॥५॥
उ॒त स्मा॑सु प्रथ॒मः स॑रि॒ष्यन् नि वे॑वेति॒ श्रेणि॑भी॒ रथा॑नाम् ।
स्रजं॑ कृण्वा॒नो जन्यो॒ न शुभ्वा॑ रे॒णुं रेरि॑हत् कि॒रणं॑ दद॒श्वान् ॥६॥
उ॒त स्य वा॒जी सहु॑रिर्ऋ॒तावा॒ शुश्रू॑षमाणस्त॒न्वा॑ सम॒र्ये ।
तुरं॑ य॒तीषु॑ तु॒रय॑न्नृजि॒प्योऽधि॑ भ्रु॒वोः कि॑रते रे॒णुमृ॒ञ्जन् ॥७॥
उ॒त स्मा॑स्य तन्य॒तोरि॑व॒ द्योर्ऋ॑घाय॒तो अ॑भि॒युजो॑ भयन्ते ।
य॒दा स॒हस्र॑म॒भि षी॒मयो॑धीद् दु॒र्वर्तु॑: स्मा भवति भी॒म ऋ॒ञ्जन् ॥८॥
उ॒त स्मा॑स्य पनयन्ति॒ जना॑ जू॒तिं कृ॑ष्टि॒प्रो अ॒भिभू॑तिमा॒शोः ।
उ॒तैन॑माहुः समि॒थे वि॒यन्त॒: परा॑ दधि॒क्रा अ॑सरत् स॒हस्रै॑: ॥९॥
आ द॑धि॒क्राः शव॑सा॒ पञ्च॑ कृ॒ष्टीः सूर्य॑ इव॒ ज्योति॑षा॒पस्त॑तान ।
स॒ह॒स्र॒साः श॑त॒सा वा॒ज्यर्वा॑ पृ॒णक्तु॒ मध्वा॒ समि॒मा वचां॑सि ॥१०॥
१० vāmadevo gautamaḥ | dadhikrā, dyāvāpṛthivī | triṣṭup | u॒to hi vāṃ॑ dā॒trā santi॒ pūrvā॒ yā pū॒rubhya॑stra॒sada॑syurnito॒śe | kṣe॒trā॒sāṃ da॑dathururvarā॒sāṃ gha॒naṃ dasyu॑bhyo a॒bhibhū॑timu॒gram || १ || u॒ta vā॒jinaṃ॑ puruni॒ṣṣidhvā॑naṃ dadhi॒krāmu॑ dadathurvi॒śvakṛ॑ṣṭim | ṛ॒ji॒pyaṃ śye॒naṃ pru॑ṣi॒tapsu॑mā॒śuṃ ca॒rkṛtya॑ma॒ryo nṛ॒patiṃ॒ na śūra॑m || २ || yaṃ sī॒manu॑ pra॒vate॑va॒ drava॑ntaṃ॒ viśva॑: pū॒rurmada॑ti॒ harṣa॑māṇaḥ | pa॒ḍbhirgṛdhya॑ntaṃ medha॒yuṃ na śūraṃ॑ ratha॒turaṃ॒ vāta॑miva॒ dhraja॑ntam || ३ || yaḥ smā॑rundhā॒no gadhyā॑ sa॒matsu॒ sanu॑tara॒ścara॑ti॒ goṣu॒ gaccha॑n | ā॒virṛ॑jīko vi॒dathā॑ ni॒cikya॑t tiro a॑ra॒tiṃ paryāpa॑ ā॒yoḥ || ४ || u॒ta smai॑naṃ vastra॒mathiṃ॒ na tā॒yumanu॑ krośanti kṣi॒tayo॒ bhare॑ṣu | nī॒cāya॑mānaṃ॒ jasu॑riṃ॒ na śye॒naṃ śrava॒ścācchā॑ paśu॒macca॑ yū॒tham || ५ || u॒ta smā॑su pratha॒maḥ sa॑ri॒ṣyan ni ve॑veti॒ śreṇi॑bhī॒ rathā॑nām | srajaṃ॑ kṛṇvā॒no janyo॒ na śubhvā॑ re॒ṇuṃ reri॑hat ki॒raṇaṃ॑ dada॒śvān || ६ || u॒ta sya vā॒jī sahu॑rirṛ॒tāvā॒ śuśrū॑ṣamāṇasta॒nvā॑ sama॒rye | turaṃ॑ ya॒tīṣu॑ tu॒raya॑nnṛji॒pyo’dhi॑ bhru॒voḥ ki॑rate re॒ṇumṛ॒ñjan || ७ || u॒ta smā॑sya tanya॒tori॑va॒ dyorṛ॑ghāya॒to a॑bhi॒yujo॑ bhayante | ya॒dā sa॒hasra॑ma॒bhi ṣī॒mayo॑dhīd du॒rvartu॑: smā bhavati bhī॒ma ṛ॒ñjan || ८ || u॒ta smā॑sya panayanti॒ janā॑ jū॒tiṃ kṛ॑ṣṭi॒pro a॒bhibhū॑timā॒śoḥ | u॒taina॑māhuḥ sami॒the vi॒yanta॒: parā॑ dadhi॒krā a॑sarat sa॒hasrai॑: || ९ || ā da॑dhi॒krāḥ śava॑sā॒ pañca॑ kṛ॒ṣṭīḥ sūrya॑ iva॒ jyoti॑ṣā॒pasta॑tāna | sa॒ha॒sra॒sāḥ śa॑ta॒sā vā॒jyarvā॑ pṛ॒ṇaktu॒ madhvā॒ sami॒mā vacāṃ॑si || १० ||