५ वामदेवो गौतमः। इन्द्रः, इन्द्रासोमौ वा। त्रिष्टुप्।
त्वा यु॒जा तव॒ तत् सो॑म स॒ख्य इन्द्रो॑ अ॒पो मन॑वे स॒स्रुत॑स्कः ।
अह॒न्नहि॒मरि॑णात् स॒प्त सिन्धू॒नपा॑वृणो॒दपि॑हितेव॒ खानि॑ ॥१॥
त्वा यु॒जा नि खि॑द॒त् सूर्य॒स्येन्द्र॑श्च॒क्रं सह॑सा स॒द्य इ॑न्दो ।
अधि॒ ष्णुना॑ बृह॒ता वर्त॑मानं म॒हो द्रु॒हो अप॑ वि॒श्वायु॑ धायि ॥२॥
अह॒न्निन्द्रो॒ अद॑हद॒ग्निरि॑न्दो पु॒रा दस्यू॑न्म॒ध्यंदि॑नाद॒भीके॑ ।
दु॒र्गे दु॑रो॒णे क्रत्वा॒ न या॒तां पु॒रू स॒हस्रा॒ शर्वा॒ नि ब॑र्हीत् ॥३॥
विश्व॑स्मात् सीमध॒माँ इ॑न्द्र॒ दस्यू॒न् विशो॒ दासी॑रकृणोरप्रश॒स्ताः ।
अबा॑धेथा॒ममृ॑णतं॒ नि शत्रू॒नवि॑न्देथा॒मप॑चितिं॒ वध॑त्रैः ॥४॥
ए॒वा स॒त्यं म॑घवाना यु॒वं तदिन्द्र॑श्च सोमो॒र्वमश्व्यं॒ गोः ।
आद॑र्दृत॒मपि॑हिता॒न्यश्ना॑ रिरि॒चथु॒: क्षाश्चि॑त् ततृदा॒ना ॥५॥
५ vāmadevo gautamaḥ | indraḥ, indrāsomau vā | triṣṭup | tvā yu॒jā tava॒ tat so॑ma sa॒khya indro॑ a॒po mana॑ve sa॒sruta॑skaḥ | aha॒nnahi॒mari॑ṇāt sa॒pta sindhū॒napā॑vṛṇo॒dapi॑hiteva॒ khāni॑ || १ || tvā yu॒jā ni khi॑da॒t sūrya॒syendra॑śca॒kraṃ saha॑sā sa॒dya i॑ndo | adhi॒ ṣṇunā॑ bṛha॒tā varta॑mānaṃ ma॒ho dru॒ho apa॑ vi॒śvāyu॑ dhāyi || २ || aha॒nnindro॒ ada॑hada॒gniri॑ndo pu॒rā dasyū॑nma॒dhyaṃdi॑nāda॒bhīke॑ | du॒rge du॑ro॒ṇe kratvā॒ na yā॒tāṃ pu॒rū sa॒hasrā॒ śarvā॒ ni ba॑rhīt || ३ || viśva॑smāt sīmadha॒mām̐ i॑ndra॒ dasyū॒n viśo॒ dāsī॑rakṛṇorapraśa॒stāḥ | abā॑dhethā॒mamṛ॑ṇataṃ॒ ni śatrū॒navi॑ndethā॒mapa॑citiṃ॒ vadha॑traiḥ || ४ || e॒vā sa॒tyaṃ ma॑ghavānā yu॒vaṃ tadindra॑śca somo॒rvamaśvyaṃ॒ goḥ | āda॑rdṛta॒mapi॑hitā॒nyaśnā॑ riri॒cathu॒: kṣāści॑t tatṛdā॒nā || ५ ||