६ वामदेवो गौतमः। अग्निः।त्रिष्टुप्।
यस्त्वाम॑ग्न इ॒नध॑ते य॒तस्रु॒क् त्रिस्ते॒ अन्नं॑ कृ॒णव॒त् सस्मि॒न्नह॑न् ।
स सु द्यु॒म्नैर॒भ्य॑स्तु प्र॒सक्ष॒त् तव॒ क्रत्वा॑ जातवेदश्चिकि॒त्वान् ॥१॥
इ॒ध्मं यस्ते॑ ज॒भर॑च्छश्रमा॒णो म॒हो अ॑ग्ने॒ अनी॑क॒मा स॑प॒र्यन् ।
स इ॑धा॒नः प्रति॑ दो॒षामु॒षासं॒ पुष्य॑न् र॒यिं स॑चते॒ घ्नन्न॒मित्रा॑न् ॥२॥
अ॒ग्निरी॑शे बृह॒तः क्ष॒त्रिय॑स्या॒ऽग्निर्वाज॑स्य पर॒मस्य॑ रा॒यः ।
दधा॑ति॒ रत्नं॑ विध॒ते यवि॑ष्ठो॒ व्या॑नु॒षङ्मर्त्या॑य स्व॒धावा॑न् ॥३॥
यच्चि॒द्धि ते॑ पुरुष॒त्रा य॑वि॒ष्ठाचि॑त्तिभिश्चकृ॒मा कच्चि॒दाग॑: ।
कृ॒धी ष्व१स्माँ अदि॑ते॒रना॑गा॒न् व्येनां॑सि शिश्रथो॒ विष्व॑गग्ने ॥४॥
म॒हश्चि॑दग्न॒ एन॑सो अ॒भीक॑ ऊ॒र्वाद् देवाना॑मु॒त मर्त्या॑नाम् ।
मा ते॒ सखा॑य॒: सद॒मिद् रि॑षाम॒ यच्छा॑ तो॒काय॒ तन॑याय॒ शं योः ॥५॥
यथा॑ ह॒ त्यद् व॑सवो गौ॒र्यं॑ चित् प॒दि षि॒ताममु॑ञ्चता यजत्राः ।
ए॒वो ष्व१स्मन्मु॑ञ्चता॒ व्यंह॒: प्र ता॑र्यग्ने प्रत॒रं न॒ आयु॑: ॥६॥
६ vāmadevo gautamaḥ | agniḥ | triṣṭup | yastvāma॑gna i॒nadha॑te ya॒tasru॒k triste॒ annaṃ॑ kṛ॒ṇava॒t sasmi॒nnaha॑n | sa su dyu॒mnaira॒bhya॑stu pra॒sakṣa॒t tava॒ kratvā॑ jātavedaściki॒tvān || १ || i॒dhmaṃ yaste॑ ja॒bhara॑cchaśramā॒ṇo ma॒ho a॑gne॒ anī॑ka॒mā sa॑pa॒ryan | sa i॑dhā॒naḥ prati॑ do॒ṣāmu॒ṣāsaṃ॒ puṣya॑n ra॒yiṃ sa॑cate॒ ghnanna॒mitrā॑n || २ || a॒gnirī॑śe bṛha॒taḥ kṣa॒triya॑syā॒’gnirvāja॑sya para॒masya॑ rā॒yaḥ | dadhā॑ti॒ ratnaṃ॑ vidha॒te yavi॑ṣṭho॒ vyā॑nu॒ṣaṅmartyā॑ya sva॒dhāvā॑n || ३ || yacci॒ddhi te॑ puruṣa॒trā ya॑vi॒ṣṭhāci॑ttibhiścakṛ॒mā kacci॒dāga॑: | kṛ॒dhī ṣva१smām̐ adi॑te॒ranā॑gā॒n vyenāṃ॑si śiśratho॒ viṣva॑gagne || ४ || ma॒haści॑dagna॒ ena॑so a॒bhīka॑ ū॒rvād devānā॑mu॒ta martyā॑nām | mā te॒ sakhā॑ya॒: sada॒mid ri॑ṣāma॒ yacchā॑ to॒kāya॒ tana॑yāya॒ śaṃ yoḥ || ५ || yathā॑ ha॒ tyad va॑savo gau॒ryaṃ॑ cit pa॒di ṣi॒tāmamu॑ñcatā yajatrāḥ | e॒vo ṣva१smanmu॑ñcatā॒ vyaṃha॒: pra tā॑ryagne prata॒raṃ na॒ āyu॑: || ६ ||