EeseDharmaSanātana Library
886मण्डल 10 · सूक्त 49
11 shlokअ॒हं दां॑ गृण॒ते पूर्व्यं॒ वस्व॒हं ब्रह्म॑ कृणवं॒ मह्यं॒ वर्ध॑नम् ।
अ॒हं भु॑वं॒ यज॑मानस्य चोदि॒ताय॑ज्वनः साक्षि॒ विश्व॑स्मि॒न्भरे॑ ॥१॥
a॒haṃ dāṃ॑ gṛṇa॒te pūrvyaṃ॒ vasva॒haṃ brahma॑ kṛṇavaṃ॒ mahyaṃ॒ vardha॑nam | a॒haṃ bhu॑vaṃ॒ yaja॑mānasya codi॒tāya॑jvanaḥ sākṣi॒ viśva॑smi॒nbhare॑ || १ ||
मां धु॒रिन्द्रं॒ नाम॑ दे॒वता॑ दि॒वश्च॒ ग्मश्चा॒पां च॑ ज॒न्तव॑: ।
अ॒हं हरी॒ वृष॑णा॒ विव्र॑ता र॒घू अ॒हं वज्रं॒ शव॑से धृ॒ष्ण्वा द॑दे ॥२॥
māṃ dhu॒rindraṃ॒ nāma॑ de॒vatā॑ di॒vaśca॒ gmaścā॒pāṃ ca॑ ja॒ntava॑: | a॒haṃ harī॒ vṛṣa॑ṇā॒ vivra॑tā ra॒ghū a॒haṃ vajraṃ॒ śava॑se dhṛ॒ṣṇvā da॑de || २ ||
अ॒हमत्कं॑ क॒वये॑ शिश्नथं॒ हथै॑र॒हं कुत्स॑मावमा॒भिरू॒तिभि॑: ।
अ॒हं शुष्ण॑स्य॒ श्नथि॑ता॒ वध॑र्यमं॒ न यो र॒र आर्यं॒ नाम॒ दस्य॑वे ॥३॥
a॒hamatkaṃ॑ ka॒vaye॑ śiśnathaṃ॒ hathai॑ra॒haṃ kutsa॑māvamā॒bhirū॒tibhi॑: | a॒haṃ śuṣṇa॑sya॒ śnathi॑tā॒ vadha॑ryamaṃ॒ na yo ra॒ra āryaṃ॒ nāma॒ dasya॑ve || ३ ||
अ॒हं पि॒तेव॑ वेत॒सूँर॒भिष्ट॑ये॒ तुग्रं॒ कुत्सा॑य॒ स्मदि॑भं च रन्धयम् ।
अ॒हं भु॑वं॒ यज॑मानस्य रा॒जनि॒ प्र यद्भरे॒ तुज॑ये॒ न प्रि॒याधृषे॑ ॥४॥
a॒haṃ pi॒teva॑ veta॒sūm̐ra॒bhiṣṭa॑ye॒ tugraṃ॒ kutsā॑ya॒ smadi॑bhaṃ ca randhayam | a॒haṃ bhu॑vaṃ॒ yaja॑mānasya rā॒jani॒ pra yadbhare॒ tuja॑ye॒ na pri॒yādhṛṣe॑ || ४ ||
अ॒हं र॑न्धयं॒ मृग॑यं श्रु॒तर्व॑णे॒ यन्माजि॑हीत व॒युना॑ च॒नानु॒षक् ।
अ॒हं वे॒शं न॒म्रमा॒यवे॑ऽकरम॒हं सव्या॑य॒ पड्गृ॑भिमरन्धयम् ॥५॥
a॒haṃ ra॑ndhayaṃ॒ mṛga॑yaṃ śru॒tarva॑ṇe॒ yanmāji॑hīta va॒yunā॑ ca॒nānu॒ṣak | a॒haṃ ve॒śaṃ na॒mramā॒yave॑’karama॒haṃ savyā॑ya॒ paḍgṛ॑bhimarandhayam || ५ ||
अ॒हं स यो नव॑वास्त्वं बृ॒हद्र॑थं॒ सं वृ॒त्रेव॒ दासं॑ वृत्र॒हारु॑जम् ।
यद्व॒र्धय॑न्तं प्र॒थय॑न्तमानु॒षग्दू॒रे पा॒रे रज॑सो रोच॒नाक॑रम् ॥६॥
a॒haṃ sa yo nava॑vāstvaṃ bṛ॒hadra॑thaṃ॒ saṃ vṛ॒treva॒ dāsaṃ॑ vṛtra॒hāru॑jam | yadva॒rdhaya॑ntaṃ pra॒thaya॑ntamānu॒ṣagdū॒re pā॒re raja॑so roca॒nāka॑ram || ६ ||
अ॒हं सूर्य॑स्य॒ परि॑ याम्या॒शुभि॒: प्रैत॒शेभि॒र्वह॑मान॒ ओज॑सा ।
यन्मा॑ सा॒वो मनु॑ष॒ आह॑ नि॒र्णिज॒ ऋध॑क्कृषे॒ दासं॒ कृत्व्यं॒ हथै॑: ॥७॥
a॒haṃ sūrya॑sya॒ pari॑ yāmyā॒śubhi॒: praita॒śebhi॒rvaha॑māna॒ oja॑sā | yanmā॑ sā॒vo manu॑ṣa॒ āha॑ ni॒rṇija॒ ṛdha॑kkṛṣe॒ dāsaṃ॒ kṛtvyaṃ॒ hathai॑: || ७ ||
अ॒हं स॑प्त॒हा नहु॑षो॒ नहु॑ष्टर॒: प्राश्रा॑वयं॒ शव॑सा तु॒र्वशं॒ यदु॑म् ।
अ॒हं न्य१न्यं सह॑सा॒ सह॑स्करं॒ नव॒ व्राध॑तो नव॒तिं च॑ वक्षयम् ॥८॥
a॒haṃ sa॑pta॒hā nahu॑ṣo॒ nahu॑ṣṭara॒: prāśrā॑vayaṃ॒ śava॑sā tu॒rvaśaṃ॒ yadu॑m | a॒haṃ nya१nyaṃ saha॑sā॒ saha॑skaraṃ॒ nava॒ vrādha॑to nava॒tiṃ ca॑ vakṣayam || ८ ||
अ॒हं स॒प्त स्र॒वतो॑ धारयं॒ वृषा॑ द्रवि॒त्न्व॑: पृथि॒व्यां सी॒रा अधि॑ ।
अ॒हमर्णां॑सि॒ वि ति॑रामि सु॒क्रतु॑र्यु॒धा वि॑दं॒ मन॑वे गा॒तुमि॒ष्टये॑ ॥९॥
a॒haṃ sa॒pta sra॒vato॑ dhārayaṃ॒ vṛṣā॑ dravi॒tnva॑: pṛthi॒vyāṃ sī॒rā adhi॑ | a॒hamarṇāṃ॑si॒ vi ti॑rāmi su॒kratu॑ryu॒dhā vi॑daṃ॒ mana॑ve gā॒tumi॒ṣṭaye॑ || ९ ||
अ॒हं तदा॑सु धारयं॒ यदा॑सु॒ न दे॒वश्च॒न त्वष्टाधा॑रय॒द्रुश॑त् ।
स्पा॒र्हं गवा॒मूध॑स्सु व॒क्षणा॒स्वा मधो॒र्मधु॒ श्वात्र्यं॒ सोम॑मा॒शिर॑म् ॥१०॥
a॒haṃ tadā॑su dhārayaṃ॒ yadā॑su॒ na de॒vaśca॒na tvaṣṭādhā॑raya॒druśa॑t | spā॒rhaṃ gavā॒mūdha॑ssu va॒kṣaṇā॒svā madho॒rmadhu॒ śvātryaṃ॒ soma॑mā॒śira॑m || १० ||
ए॒वा दे॒वाँ इन्द्रो॑ विव्ये॒ नॄन्प्र च्यौ॒त्नेन॑ म॒घवा॑ स॒त्यरा॑धाः ।
विश्वेत्ता ते॑ हरिवः शचीवो॒ऽभि तु॒रास॑: स्वयशो गृणन्ति ॥११॥
e॒vā de॒vām̐ indro॑ vivye॒ nṝnpra cyau॒tnena॑ ma॒ghavā॑ sa॒tyarā॑dhāḥ | viśvettā te॑ harivaḥ śacīvo॒’bhi tu॒rāsa॑: svayaśo gṛṇanti || ११ ||