EeseDharmaSanātana Library
885मण्डल 10 · सूक्त 48
11 shlokअ॒हं भु॑वं॒ वसु॑नः पू॒र्व्यस्पति॑र॒हं धना॑नि॒ सं ज॑यामि॒ शश्व॑तः ।
मां ह॑वन्ते पि॒तरं॒ न ज॒न्तवो॒ऽहं दा॒शुषे॒ वि भ॑जामि॒ भोज॑नम् ॥१॥
a॒haṃ bhu॑vaṃ॒ vasu॑naḥ pū॒rvyaspati॑ra॒haṃ dhanā॑ni॒ saṃ ja॑yāmi॒ śaśva॑taḥ | māṃ ha॑vante pi॒taraṃ॒ na ja॒ntavo॒’haṃ dā॒śuṣe॒ vi bha॑jāmi॒ bhoja॑nam || १ ||
अ॒हमिन्द्रो॒ रोधो॒ वक्षो॒ अथ॑र्वणस्त्रि॒ताय॒ गा अ॑जनय॒महे॒रधि॑ ।
अ॒हं दस्यु॑भ्य॒: परि॑ नृ॒म्णमा द॑दे गो॒त्रा शिक्ष॑न्दधी॒चे मा॑त॒रिश्व॑ने ॥२॥
a॒hamindro॒ rodho॒ vakṣo॒ atha॑rvaṇastri॒tāya॒ gā a॑janaya॒mahe॒radhi॑ | a॒haṃ dasyu॑bhya॒: pari॑ nṛ॒mṇamā da॑de go॒trā śikṣa॑ndadhī॒ce mā॑ta॒riśva॑ne || २ ||
मह्यं॒ त्वष्टा॒ वज्र॑मतक्षदाय॒सं मयि॑ दे॒वासो॑ऽवृज॒न्नपि॒ क्रतु॑म् ।
ममानी॑कं॒ सूर्य॑स्येव दु॒ष्टरं॒ मामार्य॑न्ति कृ॒तेन॒ कर्त्वे॑न च ॥३॥
mahyaṃ॒ tvaṣṭā॒ vajra॑matakṣadāya॒saṃ mayi॑ de॒vāso॑’vṛja॒nnapi॒ kratu॑m | mamānī॑kaṃ॒ sūrya॑syeva du॒ṣṭaraṃ॒ māmārya॑nti kṛ॒tena॒ kartve॑na ca || ३ ||
अ॒हमे॒तं ग॒व्यय॒मश्व्यं॑ प॒शुं पु॑री॒षिणं॒ साय॑केना हिर॒ण्यय॑म् ।
पु॒रू स॒हस्रा॒ नि शि॑शामि दा॒शुषे॒ यन्मा॒ सोमा॑स उ॒क्थिनो॒ अम॑न्दिषुः ॥४॥
a॒hame॒taṃ ga॒vyaya॒maśvyaṃ॑ pa॒śuṃ pu॑rī॒ṣiṇaṃ॒ sāya॑kenā hira॒ṇyaya॑m | pu॒rū sa॒hasrā॒ ni śi॑śāmi dā॒śuṣe॒ yanmā॒ somā॑sa u॒kthino॒ ama॑ndiṣuḥ || ४ ||
अ॒हमिन्द्रो॒ न परा॑ जिग्य॒ इद्धनं॒ न मृ॒त्यवेऽव॑ तस्थे॒ कदा॑ च॒न ।
सोम॒मिन्मा॑ सु॒न्वन्तो॑ याचता॒ वसु॒ न मे॑ पूरवः स॒ख्ये रि॑षाथन ॥५॥
a॒hamindro॒ na parā॑ jigya॒ iddhanaṃ॒ na mṛ॒tyave’va॑ tasthe॒ kadā॑ ca॒na | soma॒minmā॑ su॒nvanto॑ yācatā॒ vasu॒ na me॑ pūravaḥ sa॒khye ri॑ṣāthana || ५ ||
अ॒हमे॒ताञ्छाश्व॑सतो॒ द्वाद्वेन्द्रं॒ ये वज्रं॑ यु॒धयेऽकृ॑ण्वत ।
आ॒ह्वय॑मानाँ॒ अव॒ हन्म॑नाहनं दृ॒ळ्हा वद॒न्नन॑मस्युर्नम॒स्विन॑: ॥६॥
a॒hame॒tāñchāśva॑sato॒ dvādvendraṃ॒ ye vajraṃ॑ yu॒dhaye’kṛ॑ṇvata | ā॒hvaya॑mānām॒̐ ava॒ hanma॑nāhanaṃ dṛ॒ḷhā vada॒nnana॑masyurnama॒svina॑: || ६ ||
अ॒भी॒३दमेक॒मेको॑ अस्मि नि॒ष्षाळ॒भी द्वा किमु॒ त्रय॑: करन्ति ।
खले॒ न प॒र्षान्प्रति॑ हन्मि॒ भूरि॒ किं मा॑ निन्दन्ति॒ शत्र॑वोऽनि॒न्द्राः ॥७॥
a॒bhī॒३dameka॒meko॑ asmi ni॒ṣṣāḷa॒bhī dvā kimu॒ traya॑: karanti | khale॒ na pa॒rṣānprati॑ hanmi॒ bhūri॒ kiṃ mā॑ nindanti॒ śatra॑vo’ni॒ndrāḥ || ७ ||
अ॒हं गु॒ङ्गुभ्यो॑ अतिथि॒ग्वमिष्क॑र॒मिषं॒ न वृ॑त्र॒तुरं॑ वि॒क्षु धा॑रयम् ।
यत्प॑र्णय॒घ्न उ॒त वा॑ करञ्ज॒हे प्राहं म॒हे वृ॑त्र॒हत्ये॒ अशु॑श्रवि ॥८॥
a॒haṃ gu॒ṅgubhyo॑ atithi॒gvamiṣka॑ra॒miṣaṃ॒ na vṛ॑tra॒turaṃ॑ vi॒kṣu dhā॑rayam | yatpa॑rṇaya॒ghna u॒ta vā॑ karañja॒he prāhaṃ ma॒he vṛ॑tra॒hatye॒ aśu॑śravi || ८ ||
प्र मे॒ नमी॑ सा॒प्य इ॒षे भु॒जे भू॒द्गवा॒मेषे॑ स॒ख्या कृ॑णुत द्वि॒ता ।
दि॒द्युं यद॑स्य समि॒थेषु॑ मं॒हय॒मादिदे॑नं॒ शंस्य॑मु॒क्थ्यं॑ करम् ॥९॥
pra me॒ namī॑ sā॒pya i॒ṣe bhu॒je bhū॒dgavā॒meṣe॑ sa॒khyā kṛ॑ṇuta dvi॒tā | di॒dyuṃ yada॑sya sami॒theṣu॑ maṃ॒haya॒mādide॑naṃ॒ śaṃsya॑mu॒kthyaṃ॑ karam || ९ ||
प्र नेम॑स्मिन्ददृशे॒ सोमो॑ अ॒न्तर्गो॒पा नेम॑मा॒विर॒स्था कृ॑णोति ।
स ति॒ग्मशृ॑ङ्गं वृष॒भं युयु॑त्सन्द्रु॒हस्त॑स्थौ बहु॒ले ब॒द्धो अ॒न्तः ॥१०॥
pra nema॑smindadṛśe॒ somo॑ a॒ntargo॒pā nema॑mā॒vira॒sthā kṛ॑ṇoti | sa ti॒gmaśṛ॑ṅgaṃ vṛṣa॒bhaṃ yuyu॑tsandru॒hasta॑sthau bahu॒le ba॒ddho a॒ntaḥ || १० ||
आ॒दि॒त्यानां॒ वसू॑नां रु॒द्रिया॑णां दे॒वो दे॒वानां॒ न मि॑नामि॒ धाम॑ ।
ते मा॑ भ॒द्राय॒ शव॑से ततक्षु॒रप॑राजित॒मस्तृ॑त॒मषा॑ळ्हम् ॥११॥
ā॒di॒tyānāṃ॒ vasū॑nāṃ ru॒driyā॑ṇāṃ de॒vo de॒vānāṃ॒ na mi॑nāmi॒ dhāma॑ | te mā॑ bha॒drāya॒ śava॑se tatakṣu॒rapa॑rājita॒mastṛ॑ta॒maṣā॑ḷham || ११ ||