५ शासो भारद्वाजः। इन्द्रः। अनुष्टुप्।
शा॒स इ॒त्था म॒हाँ अ॑स्यमित्रखा॒दो अद्भु॑तः । न यस्य॑ ह॒न्यते॒ सखा॒ न जीय॑ते॒ कदा॑ च॒न ॥१
स्व॒स्ति॒दा वि॒शस्पति॑र्वृत्र॒हा वि॑मृ॒धो व॒शी । वृषेन्द्र॑: पु॒र ए॑तु नः सोम॒पा अ॑भयंक॒रः ॥२
वि रक्षो॒ वि मृधो॑ जहि॒ वि वृ॒त्रस्य॒ हनू॑ रुज । वि म॒न्युमि॑न्द्र वृत्रहन्न॒मित्र॑स्याभि॒दास॑तः ॥३
वि न॑ इन्द्र॒ मृधो॑ जहि नी॒चा य॑च्छ पृतन्य॒तः । यो अ॒स्माँ अ॑भि॒दास॒त्यध॑रं गमया॒ तम॑: ॥४
अपे॑न्द्र द्विष॒तो मनोऽप॒ जिज्या॑सतो व॒धम् । वि म॒न्योः शर्म॑ यच्छ॒ वरी॑यो यवया व॒धम् ॥५
५ śāso bhāradvājaḥ | indraḥ | anuṣṭup | śā॒sa i॒tthā ma॒hām̐ a॑syamitrakhā॒do adbhu॑taḥ | na yasya॑ ha॒nyate॒ sakhā॒ na jīya॑te॒ kadā॑ ca॒na || १ sva॒sti॒dā vi॒śaspati॑rvṛtra॒hā vi॑mṛ॒dho va॒śī | vṛṣendra॑: pu॒ra e॑tu naḥ soma॒pā a॑bhayaṃka॒raḥ || २ vi rakṣo॒ vi mṛdho॑ jahi॒ vi vṛ॒trasya॒ hanū॑ ruja | vi ma॒nyumi॑ndra vṛtrahanna॒mitra॑syābhi॒dāsa॑taḥ || ३ vi na॑ indra॒ mṛdho॑ jahi nī॒cā ya॑ccha pṛtanya॒taḥ | yo a॒smām̐ a॑bhi॒dāsa॒tyadha॑raṃ gamayā॒ tama॑: || ४ ape॑ndra dviṣa॒to mano’pa॒ jijyā॑sato va॒dham | vi ma॒nyoḥ śarma॑ yaccha॒ varī॑yo yavayā va॒dham || ५