यस्मि॑न्वृ॒क्षे सु॑पला॒शे दे॒वैः स॒म्पिब॑ते य॒मः । अत्रा॑ नो वि॒श्पति॑: पि॒ता पु॑रा॒णाँ अनु॑ वेनति ॥१॥
yasmi॑nvṛ॒kṣe su॑palā॒śe de॒vaiḥ sa॒mpiba॑te ya॒maḥ | atrā॑ no vi॒śpati॑: pi॒tā pu॑rā॒ṇām̐ anu॑ venati || १ ||
EeseDharmaSanātana Library
972मण्डल 10 · सूक्त 135
7 shlokयस्मि॑न्वृ॒क्षे सु॑पला॒शे दे॒वैः स॒म्पिब॑ते य॒मः । अत्रा॑ नो वि॒श्पति॑: पि॒ता पु॑रा॒णाँ अनु॑ वेनति ॥१॥
yasmi॑nvṛ॒kṣe su॑palā॒śe de॒vaiḥ sa॒mpiba॑te ya॒maḥ | atrā॑ no vi॒śpati॑: pi॒tā pu॑rā॒ṇām̐ anu॑ venati || १ ||
पु॒रा॒णाँ अ॑नु॒वेन॑न्तं॒ चर॑न्तं पा॒पया॑मु॒या । अ॒सू॒यन्न॒भ्य॑चाकशं॒ तस्मा॑ अस्पृहयं॒ पुन॑: ॥२॥
pu॒rā॒ṇām̐ a॑nu॒vena॑ntaṃ॒ cara॑ntaṃ pā॒payā॑mu॒yā | a॒sū॒yanna॒bhya॑cākaśaṃ॒ tasmā॑ aspṛhayaṃ॒ puna॑: || २ ||
यं कु॑मार॒ नवं॒ रथ॑मच॒क्रं मन॒साकृ॑णोः । एके॑षं वि॒श्वत॒: प्राञ्च॒मप॑श्य॒न्नधि॑ तिष्ठसि ॥३॥
yaṃ ku॑māra॒ navaṃ॒ ratha॑maca॒kraṃ mana॒sākṛ॑ṇoḥ | eke॑ṣaṃ vi॒śvata॒: prāñca॒mapa॑śya॒nnadhi॑ tiṣṭhasi || ३ ||
यं कु॑मार॒ प्राव॑र्तयो॒ रथं॒ विप्रे॑भ्य॒स्परि॑ । तं सामानु॒ प्राव॑र्तत॒ समि॒तो ना॒व्याहि॑तम् ॥४॥
yaṃ ku॑māra॒ prāva॑rtayo॒ rathaṃ॒ vipre॑bhya॒spari॑ | taṃ sāmānu॒ prāva॑rtata॒ sami॒to nā॒vyāhi॑tam || ४ ||
कः कु॑मा॒रम॑जनय॒द्रथं॒ को निर॑वर्तयत् । कः स्वि॒त्तद॒द्य नो॑ ब्रूयादनु॒देयी॒ यथाभ॑वत् ॥५॥
kaḥ ku॑mā॒rama॑janaya॒drathaṃ॒ ko nira॑vartayat | kaḥ svi॒ttada॒dya no॑ brūyādanu॒deyī॒ yathābha॑vat || ५ ||
यथाभ॑वदनु॒देयी॒ ततो॒ अग्र॑मजायत । पु॒रस्ता॑द्बु॒ध्न आत॑तः प॒श्चान्नि॒रय॑णं कृ॒तम् ॥६॥
yathābha॑vadanu॒deyī॒ tato॒ agra॑majāyata | pu॒rastā॑dbu॒dhna āta॑taḥ pa॒ścānni॒raya॑ṇaṃ kṛ॒tam || ६ ||
इ॒दं य॒मस्य॒ साद॑नं देवमा॒नं यदु॒च्यते॑ । इ॒यम॑स्य धम्यते ना॒ळीर॒यं गी॒र्भिः परि॑ष्कृतः ॥७॥
i॒daṃ ya॒masya॒ sāda॑naṃ devamā॒naṃ yadu॒cyate॑ | i॒yama॑sya dhamyate nā॒ḷīra॒yaṃ gī॒rbhiḥ pari॑ṣkṛtaḥ || ७ ||