१६ कुत्स आङ्गिरसः। अग्निः(जातवेदाः), ८ (त्रयः पादाः) देवाः, १६ उत्तरार्धस्य अग्निः, मित्रवरुणादितिसिन्धु पृथिवीद्यावो वा। जगती, १५-१६ त्रिष्टुप् ।
इ॒मं स्तोम॒मर्ह॑ते जा॒तवे॑दसे॒ रथ॑मिव॒ सं म॑हेमा मनी॒षया॑ ।
भ॒द्रा हि न॒: प्रम॑तिरस्य सं॒सद्यग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥१॥
यस्मै॒ त्वमा॒यज॑से॒ स सा॑धत्यन॒र्वा क्षे॑ति॒ दध॑ते सु॒वीर्य॑म् ।
स तू॑ताव॒ नैन॑मश्नोत्यंह॒तिरग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥२॥
श॒केम॑ त्वा स॒मिधं॑ सा॒धया॒ धिय॒स्त्वे दे॒वा ह॒विर॑द॒न्त्याहु॑तम् ।
त्वमा॑दि॒त्याँ आ व॑ह॒ तान्ह्यु १ श्मस्यग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥३॥
भरा॑मे॒ध्मं कृ॒णवा॑मा ह॒वींषि॑ ते चि॒तय॑न्त॒: पर्व॑णापर्वणा व॒यम् ।
जी॒वात॑वे प्रत॒रं सा॑धया॒ धियो ऽग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥४॥
वि॒शां गो॒पा अ॑स्य चरन्ति ज॒न्तवो॑ द्वि॒पच्च॒ यदु॒त चतु॑ष्पद॒क्तुभि॑: ।
चि॒त्रः प्र॑के॒त उ॒षसो॑ म॒हाँ अ॒स्यग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥५॥
त्वम॑ध्व॒र्युरु॒त होता॑सि पू॒र्व्यः प्र॑शा॒स्ता पोता॑ ज॒नुषा॑ पु॒रोहि॑तः ।
विश्वा॑ वि॒द्वाँ आर्त्वि॑ज्या धीर पुष्य॒स्यग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥६॥
यो वि॒श्वत॑: सु॒प्रती॑कः स॒दृङ्ङसि॑ दू॒रे चि॒त्सन्त॒ळिदि॒वाति॑ रोचसे ।
रात्र्या॑श्चि॒दन्धो॒ अति॑ देव पश्य॒स्यग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥७॥
पूर्वो॑ देवा भवतु सुन्व॒तो रथो॒ ऽस्माकं॒ शंसो॑ अ॒भ्य॑स्तु दू॒ढ्य॑: ।
तदा जा॑नीतो॒त पु॑ष्यता॒ वचो ऽग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥८॥
व॒धैर्दु॒:शंसाँ॒ अप॑ दू॒ढ्यो॑ जहि दू॒रे वा॒ ये अन्ति॑ वा॒ के चि॑द॒त्रिण॑: ।
अथा॑ य॒ज्ञाय॑ गृण॒ते सु॒गं कृ॒ध्यग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥९॥
यदयु॑क्था अरु॒षा रोहि॑ता॒ रथे॒ वात॑जूता वृष॒भस्ये॑व ते॒ रव॑: ।
आदि॑न्वसि व॒निनो॑ धू॒मके॑तु॒ना ऽग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥१०॥
अध॑ स्व॒नादु॒त बि॑भ्युः पत॒त्रिणो॑ द्र॒प्सा यत्ते॑ यव॒सादो॒ व्यस्थि॑रन् ।
सु॒गं तत्ते॑ ताव॒केभ्यो॒ रथे॒भ्यो ऽग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥११॥
अ॒यं मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्य॒ धाय॑से ऽवया॒तां म॒रुतां॒ हेळो॒ अद्भु॑तः ।
मृ॒ळा सु नो॒ भूत्वे॑षां॒ मन॒: पुन॒रग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥१२॥
दे॒वो दे॒वाना॑मसि मि॒त्रो अद्भु॑तो॒ वसु॒र्वसू॑नामसि॒ चारु॑रध्व॒रे ।
शर्म॑न्त्स्याम॒ तव॑ स॒प्रथ॑स्त॒मे ऽग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥१३॥
तत्ते॑ भ॒द्रं यत् समि॑द्ध॒: स्वे दमे॒ सोमा॑हुतो॒ जर॑से मृळ॒यत्त॑मः ।
दधा॑सि॒ रत्नं॒ द्रवि॑णं च दा॒शुषे ऽग्ने॑ स॒ख्ये मा रि॑षामा व॒यं तव॑ ॥१४॥
यस्मै॒ त्वं सु॑द्रविणो॒ ददा॑शो ऽनागा॒स्त्वम॑दिते स॒र्वता॑ता ।
यं भ॒द्रेण॒ शव॑सा चो॒दया॑सि प्र॒जाव॑ता॒ राध॑सा॒ ते स्या॑म ॥१५॥
स त्वम॑ग्ने सौभग॒त्वस्य॑ वि॒द्वान॒स्माक॒मायु॒: प्र ति॑रे॒ह दे॑व ।
तन्नो॑ मि॒त्रो वरु॑णो मामहन्ता॒मदि॑ति॒: सिन्धु॑: पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥१६॥
१६ kutsa āṅgirasaḥ | agniḥ(jātavedāḥ), ८ (trayaḥ pādāḥ) devāḥ, १६ uttarārdhasya agniḥ, mitravaruṇāditisindhu pṛthivīdyāvo vā | jagatī, १५-१६ triṣṭup | i॒maṃ stoma॒marha॑te jā॒tave॑dase॒ ratha॑miva॒ saṃ ma॑hemā manī॒ṣayā॑ | bha॒drā hi na॒: prama॑tirasya saṃ॒sadyagne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || १ || yasmai॒ tvamā॒yaja॑se॒ sa sā॑dhatyana॒rvā kṣe॑ti॒ dadha॑te su॒vīrya॑m | sa tū॑tāva॒ naina॑maśnotyaṃha॒tiragne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || २ || śa॒kema॑ tvā sa॒midhaṃ॑ sā॒dhayā॒ dhiya॒stve de॒vā ha॒vira॑da॒ntyāhu॑tam | tvamā॑di॒tyām̐ ā va॑ha॒ tānhyu १ śmasyagne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || ३ || bharā॑me॒dhmaṃ kṛ॒ṇavā॑mā ha॒vīṃṣi॑ te ci॒taya॑nta॒: parva॑ṇāparvaṇā va॒yam | jī॒vāta॑ve prata॒raṃ sā॑dhayā॒ dhiyo ’gne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || ४ || vi॒śāṃ go॒pā a॑sya caranti ja॒ntavo॑ dvi॒pacca॒ yadu॒ta catu॑ṣpada॒ktubhi॑: | ci॒traḥ pra॑ke॒ta u॒ṣaso॑ ma॒hām̐ a॒syagne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || ५ || tvama॑dhva॒ryuru॒ta hotā॑si pū॒rvyaḥ pra॑śā॒stā potā॑ ja॒nuṣā॑ pu॒rohi॑taḥ | viśvā॑ vi॒dvām̐ ārtvi॑jyā dhīra puṣya॒syagne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || ६ || yo vi॒śvata॑: su॒pratī॑kaḥ sa॒dṛṅṅasi॑ dū॒re ci॒tsanta॒ḷidi॒vāti॑ rocase | rātryā॑ści॒dandho॒ ati॑ deva paśya॒syagne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || ७ || pūrvo॑ devā bhavatu sunva॒to ratho॒ ’smākaṃ॒ śaṃso॑ a॒bhya॑stu dū॒ḍhya॑: | tadā jā॑nīto॒ta pu॑ṣyatā॒ vaco ’gne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || ८ || va॒dhairdu॒:śaṃsām॒̐ apa॑ dū॒ḍhyo॑ jahi dū॒re vā॒ ye anti॑ vā॒ ke ci॑da॒triṇa॑: | athā॑ ya॒jñāya॑ gṛṇa॒te su॒gaṃ kṛ॒dhyagne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || ९ || yadayu॑kthā aru॒ṣā rohi॑tā॒ rathe॒ vāta॑jūtā vṛṣa॒bhasye॑va te॒ rava॑: | ādi॑nvasi va॒nino॑ dhū॒make॑tu॒nā ’gne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || १० || adha॑ sva॒nādu॒ta bi॑bhyuḥ pata॒triṇo॑ dra॒psā yatte॑ yava॒sādo॒ vyasthi॑ran | su॒gaṃ tatte॑ tāva॒kebhyo॒ rathe॒bhyo ’gne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || ११ || a॒yaṃ mi॒trasya॒ varu॑ṇasya॒ dhāya॑se ’vayā॒tāṃ ma॒rutāṃ॒ heḷo॒ adbhu॑taḥ | mṛ॒ḷā su no॒ bhūtve॑ṣāṃ॒ mana॒: puna॒ragne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || १२ || de॒vo de॒vānā॑masi mi॒tro adbhu॑to॒ vasu॒rvasū॑nāmasi॒ cāru॑radhva॒re | śarma॑ntsyāma॒ tava॑ sa॒pratha॑sta॒me ’gne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || १३ || tatte॑ bha॒draṃ yat sami॑ddha॒: sve dame॒ somā॑huto॒ jara॑se mṛḷa॒yatta॑maḥ | dadhā॑si॒ ratnaṃ॒ dravi॑ṇaṃ ca dā॒śuṣe ’gne॑ sa॒khye mā ri॑ṣāmā va॒yaṃ tava॑ || १४ || yasmai॒ tvaṃ su॑draviṇo॒ dadā॑śo ’nāgā॒stvama॑dite sa॒rvatā॑tā | yaṃ bha॒dreṇa॒ śava॑sā co॒dayā॑si pra॒jāva॑tā॒ rādha॑sā॒ te syā॑ma || १५ || sa tvama॑gne saubhaga॒tvasya॑ vi॒dvāna॒smāka॒māyu॒: pra ti॑re॒ha de॑va | tanno॑ mi॒tro varu॑ṇo māmahantā॒madi॑ti॒: sindhu॑: pṛthi॒vī u॒ta dyauḥ || १६ ||