६ सव्य आङ्गिरसः। इन्द्रः। जगती।
प्र मंहि॑ष्ठाय बृह॒ते बृ॒हद्र॑ये स॒त्यशु॑ष्माय त॒वसे॑ म॒तिं भ॑रे ।
अ॒पामि॑व प्रव॒णे यस्य॑ दु॒र्धरं॒ राधो॑ वि॒श्वायु॒ शव॑से॒ अपा॑वृतम् ॥१॥
अध॑ ते॒ विश्व॒मनु॑ हासदि॒ष्टय॒ आपो॑ नि॒म्नेव॒ सव॑ना ह॒विष्म॑तः ।
यत् पर्व॑ते॒ न स॒मशी॑त हर्य॒त इन्द्र॑स्य॒ वज्र॒: श्नथि॑ता हिर॒ण्यय॑: ॥२॥
अ॒स्मै भी॒माय॒ नम॑सा॒ सम॑ध्व॒र उषो॒ न शु॑भ्र॒ आ भ॑रा॒ पनी॑यसे ।
यस्य॒ धाम॒ श्रव॑से॒ नामे॑न्द्रि॒यं ज्योति॒रका॑रि ह॒रितो॒ नाय॑से ॥३॥
इ॒मे त॑ इन्द्र॒ ते व॒यं पु॑रुष्टुत॒ ये त्वा॒रभ्य॒ चरा॑मसि प्रभूवसो ।
न॒हि त्वद॒न्यो गि॑र्वणो॒ गिर॒: सघ॑त् क्षो॒णीरि॑व॒ प्रति॑ नो हर्य॒ तद् वच॑: ॥४॥
भूरि॑ त इन्द्र वी॒र्यं १ तव॑ स्मस्य॒स्य स्तो॒तुर्म॑घव॒न् काम॒मा पृ॑ण ।
अनु॑ ते॒ द्यौर्बृ॑ह॒ती वी॒र्यं॑ मम इ॒यं च॑ ते पृथि॒वी ने॑म॒ ओज॑से ॥५॥
त्वं तमि॑न्द्र॒ पर्व॑तं म॒हामु॒रुं वज्रे॑ण वज्रिन् पर्व॒शश्च॑कर्तिथ ।
अवा॑सृजो॒ निवृ॑ता॒: सर्त॒वा अ॒पः स॒त्रा विश्वं॑ दधिषे॒ केव॑लं॒ सह॑: ॥६॥
६ savya āṅgirasaḥ | indraḥ | jagatī | pra maṃhi॑ṣṭhāya bṛha॒te bṛ॒hadra॑ye sa॒tyaśu॑ṣmāya ta॒vase॑ ma॒tiṃ bha॑re | a॒pāmi॑va prava॒ṇe yasya॑ du॒rdharaṃ॒ rādho॑ vi॒śvāyu॒ śava॑se॒ apā॑vṛtam || १ || adha॑ te॒ viśva॒manu॑ hāsadi॒ṣṭaya॒ āpo॑ ni॒mneva॒ sava॑nā ha॒viṣma॑taḥ | yat parva॑te॒ na sa॒maśī॑ta harya॒ta indra॑sya॒ vajra॒: śnathi॑tā hira॒ṇyaya॑: || २ || a॒smai bhī॒māya॒ nama॑sā॒ sama॑dhva॒ra uṣo॒ na śu॑bhra॒ ā bha॑rā॒ panī॑yase | yasya॒ dhāma॒ śrava॑se॒ nāme॑ndri॒yaṃ jyoti॒rakā॑ri ha॒rito॒ nāya॑se || ३ || i॒me ta॑ indra॒ te va॒yaṃ pu॑ruṣṭuta॒ ye tvā॒rabhya॒ carā॑masi prabhūvaso | na॒hi tvada॒nyo gi॑rvaṇo॒ gira॒: sagha॑t kṣo॒ṇīri॑va॒ prati॑ no harya॒ tad vaca॑: || ४ || bhūri॑ ta indra vī॒ryaṃ १ tava॑ smasya॒sya sto॒turma॑ghava॒n kāma॒mā pṛ॑ṇa | anu॑ te॒ dyaurbṛ॑ha॒tī vī॒ryaṃ॑ mama i॒yaṃ ca॑ te pṛthi॒vī ne॑ma॒ oja॑se || ५ || tvaṃ tami॑ndra॒ parva॑taṃ ma॒hāmu॒ruṃ vajre॑ṇa vajrin parva॒śaśca॑kartitha | avā॑sṛjo॒ nivṛ॑tā॒: sarta॒vā a॒paḥ sa॒trā viśvaṃ॑ dadhiṣe॒ keva॑laṃ॒ saha॑: || ६ ||

