११ सव्य आङ्गिरसः। इन्द्रः। जगती, ६, ८-९, ११ त्रिष्टुप्।
मा नो॑ अ॒स्मिन् म॑घवन् पृ॒त्स्वंह॑सि न॒हि ते॒ अन्त॒: शव॑सः परी॒णशे॑ ।
अक्र॑न्दयो न॒द्यो॒ ३ रोरु॑व॒द् वना॑ क॒था न क्षो॒णीर्भि॒यसा॒ समा॑रत ॥१॥
अर्चा॑ श॒क्राय॑ शा॒किने॒ शची॑वते शृ॒ण्वन्त॒मिन्द्रं॑ म॒हय॑न्न॒भि ष्टु॑हि ।
यो धृ॒ष्णुना॒ शव॑सा॒ रोद॑सी उ॒भे वृषा॑ वृष॒त्वा वृ॑ष॒भो न्यृ॒ञ्जते॑ ॥२॥
अर्चा॑ दि॒वे बृ॑ह॒ते शू॒ष्यं १ वच॒: स्वक्ष॑त्रं॒ यस्य॑ धृष॒तो धृ॒षन्मन॑: ।
बृ॒हच्छ्र॑वा॒ असु॑रो ब॒र्हणा॑ कृ॒तः पु॒रो हरि॑भ्यां वृष॒भो रथो॒ हि षः ॥३॥
त्वं दि॒वो बृ॑ह॒तः सानु॑ कोप॒यो ऽव॒ त्मना॑ धृष॒ता शम्ब॑रं भिनत् ।
यन्मा॒यिनो॑ व्र॒न्दिनो॑ म॒न्दिना॑ धृ॒षच्छि॒तां गभ॑स्तिम॒शनिं॑ पृत॒न्यसि॑ ॥४॥
नि यद् वृ॒णक्षि॑ श्वस॒नस्य॑ मू॒र्धनि॒ शुष्ण॑स्य चिद् व्र॒न्दिनो॒ रोरु॑व॒द् वना॑ ।
प्रा॒चीने॑न॒ मन॑सा ब॒र्हणा॑वता॒ यद॒द्या चि॑त्कृ॒णव॒: कस्त्वा॒ परि॑ ॥५॥
त्वमा॑विथ॒ नर्यं॑ तु॒र्वशं॒ यदुं॒ त्वं तु॒र्वीतिं॑ व॒य्यं॑ शतक्रतो ।
त्वं रथ॒मेत॑शं॒ कृत्व्ये॒ धने॒ त्वं पुरो॑ नव॒तिं द॑म्भयो॒ नव॑ ॥६॥
स घा॒ राजा॒ सत्प॑तिः शूशुव॒ज्जनो॑ रा॒तह॑व्य॒: प्रति॒ यः शास॒मिन्व॑ति ।
उ॒क्था वा॒ यो अ॑भिगृ॒णाति॒ राध॑सा॒ दानु॑रस्मा॒ उप॑रा पिन्वते दि॒वः ॥७॥
अस॑मं क्ष॒त्रमस॑मा मनी॒षा प्र सो॑म॒पा अप॑सा सन्तु॒ नेमे॑ ।
ये त॑ इन्द्र द॒दुषो॑ व॒र्धय॑न्ति॒ महि॑ क्ष॒त्रं स्थवि॑रं॒ वृष्ण्यं॑ च ॥८॥
तुभ्येदे॒ते ब॑हु॒ला अद्रि॑दुग्धाश्चमू॒षद॑श्चम॒सा इ॑न्द्र॒पाना॑: ।
व्य॑श्नुहि त॒र्पया॒ काम॑मेषा॒मथा॒ मनो॑ वसु॒देया॑य कृष्व ॥९॥
अ॒पाम॑तिष्ठद्ध॒रुण॑ह्वरं॒ तमो॒ ऽन्तर्वृ॒त्रस्य॑ ज॒ठरे॑षु॒ पर्व॑तः ।
अ॒भीमिन्द्रो॑ न॒द्यो॑ व॒व्रिणा॑ हि॒ता विश्वा॑ अनु॒ष्ठाः प्र॑व॒णेषु॑ जिघ्नते ॥१०॥
स शेवृ॑ध॒मधि॑ धा द्यु॒म्नम॒स्मे महि॑ क्ष॒त्रं ज॑ना॒षाळि॑न्द्र॒ तव्य॑म् ।
रक्षा॑ च नो म॒घोन॑: पा॒हि सू॒रीन् रा॒ये च॑ नः स्वप॒त्या इ॒षे धा॑: ॥११॥
११ savya āṅgirasaḥ | indraḥ | jagatī, ६, ८-९, ११ triṣṭup | mā no॑ a॒smin ma॑ghavan pṛ॒tsvaṃha॑si na॒hi te॒ anta॒: śava॑saḥ parī॒ṇaśe॑ | akra॑ndayo na॒dyo॒ ३ roru॑va॒d vanā॑ ka॒thā na kṣo॒ṇīrbhi॒yasā॒ samā॑rata || १ || arcā॑ śa॒krāya॑ śā॒kine॒ śacī॑vate śṛ॒ṇvanta॒mindraṃ॑ ma॒haya॑nna॒bhi ṣṭu॑hi | yo dhṛ॒ṣṇunā॒ śava॑sā॒ roda॑sī u॒bhe vṛṣā॑ vṛṣa॒tvā vṛ॑ṣa॒bho nyṛ॒ñjate॑ || २ || arcā॑ di॒ve bṛ॑ha॒te śū॒ṣyaṃ १ vaca॒: svakṣa॑traṃ॒ yasya॑ dhṛṣa॒to dhṛ॒ṣanmana॑: | bṛ॒hacchra॑vā॒ asu॑ro ba॒rhaṇā॑ kṛ॒taḥ pu॒ro hari॑bhyāṃ vṛṣa॒bho ratho॒ hi ṣaḥ || ३ || tvaṃ di॒vo bṛ॑ha॒taḥ sānu॑ kopa॒yo ’va॒ tmanā॑ dhṛṣa॒tā śamba॑raṃ bhinat | yanmā॒yino॑ vra॒ndino॑ ma॒ndinā॑ dhṛ॒ṣacchi॒tāṃ gabha॑stima॒śaniṃ॑ pṛta॒nyasi॑ || ४ || ni yad vṛ॒ṇakṣi॑ śvasa॒nasya॑ mū॒rdhani॒ śuṣṇa॑sya cid vra॒ndino॒ roru॑va॒d vanā॑ | prā॒cīne॑na॒ mana॑sā ba॒rhaṇā॑vatā॒ yada॒dyā ci॑tkṛ॒ṇava॒: kastvā॒ pari॑ || ५ || tvamā॑vitha॒ naryaṃ॑ tu॒rvaśaṃ॒ yaduṃ॒ tvaṃ tu॒rvītiṃ॑ va॒yyaṃ॑ śatakrato | tvaṃ ratha॒meta॑śaṃ॒ kṛtvye॒ dhane॒ tvaṃ puro॑ nava॒tiṃ da॑mbhayo॒ nava॑ || ६ || sa ghā॒ rājā॒ satpa॑tiḥ śūśuva॒jjano॑ rā॒taha॑vya॒: prati॒ yaḥ śāsa॒minva॑ti | u॒kthā vā॒ yo a॑bhigṛ॒ṇāti॒ rādha॑sā॒ dānu॑rasmā॒ upa॑rā pinvate di॒vaḥ || ७ || asa॑maṃ kṣa॒tramasa॑mā manī॒ṣā pra so॑ma॒pā apa॑sā santu॒ neme॑ | ye ta॑ indra da॒duṣo॑ va॒rdhaya॑nti॒ mahi॑ kṣa॒traṃ sthavi॑raṃ॒ vṛṣṇyaṃ॑ ca || ८ || tubhyede॒te ba॑hu॒lā adri॑dugdhāścamū॒ṣada॑ścama॒sā i॑ndra॒pānā॑: | vya॑śnuhi ta॒rpayā॒ kāma॑meṣā॒mathā॒ mano॑ vasu॒deyā॑ya kṛṣva || ९ || a॒pāma॑tiṣṭhaddha॒ruṇa॑hvaraṃ॒ tamo॒ ’ntarvṛ॒trasya॑ ja॒ṭhare॑ṣu॒ parva॑taḥ | a॒bhīmindro॑ na॒dyo॑ va॒vriṇā॑ hi॒tā viśvā॑ anu॒ṣṭhāḥ pra॑va॒ṇeṣu॑ jighnate || १० || sa śevṛ॑dha॒madhi॑ dhā dyu॒mnama॒sme mahi॑ kṣa॒traṃ ja॑nā॒ṣāḷi॑ndra॒ tavya॑m | rakṣā॑ ca no ma॒ghona॑: pā॒hi sū॒rīn rā॒ye ca॑ naḥ svapa॒tyā i॒ṣe dhā॑: || ११ ||