१० कण्वो घौरः। पूषा। गायत्री।
सं पू॑ष॒न्नध्व॑नस्तिर॒ व्यंहो॑ विमुचो नपात् । सक्ष्वा॑ देव॒ प्र ण॑स्पु॒रः ॥१॥
यो न॑: पूषन्न॒घो वृको॑ दु॒:शेव॑ आ॒दिदे॑शति । अप॑ स्म॒ तं प॒थो ज॑हि ॥२॥
अप॒ त्यं प॑रिप॒न्थिनं॑ मुषी॒वाणं॑ हुर॒श्चित॑म् । दू॒रमधि॑ स्रु॒तेर॑ज ॥३॥
त्वं तस्य॑ द्वया॒विनो॒ ऽघशं॑सस्य॒ कस्य॑ चित् । प॒दाभि ति॑ष्ठ॒ तपु॑षिम् ॥४॥
आ तत्ते॑ दस्र मन्तुम॒: पूष॒न्नवो॑ वृणीमहे । येन॑ पि॒तॄनचो॑दयः ॥५॥
अधा॑ नो विश्वसौभग॒ हिर॑ण्यवाशीमत्तम । धना॑नि सु॒षणा॑ कृधि ॥६॥
अति॑ नः स॒श्चतो॑ नय सु॒गा न॑: सु॒पथा॑ कृणु । पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥७॥
अ॒भि सू॒यव॑सं नय॒ न न॑वज्वा॒रो अध्व॑ने । पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥८॥
श॒ग्धि पू॒र्धि प्र यं॑सि च शिशी॒हि प्रास्यु॒दर॑म् । पूष॑न्नि॒ह क्रतुं॑ विदः ॥९॥
न पू॒षणं॑ मेथामसि सू॒क्तैर॒भि गृ॑णीमसि । वसू॑नि द॒स्ममी॑महे ॥१०॥
१० kaṇvo ghauraḥ | pūṣā | gāyatrī | saṃ pū॑ṣa॒nnadhva॑nastira॒ vyaṃho॑ vimuco napāt | sakṣvā॑ deva॒ pra ṇa॑spu॒raḥ || १ || yo na॑: pūṣanna॒gho vṛko॑ du॒:śeva॑ ā॒dide॑śati | apa॑ sma॒ taṃ pa॒tho ja॑hi || २ || apa॒ tyaṃ pa॑ripa॒nthinaṃ॑ muṣī॒vāṇaṃ॑ hura॒ścita॑m | dū॒ramadhi॑ sru॒tera॑ja || ३ || tvaṃ tasya॑ dvayā॒vino॒ ’ghaśaṃ॑sasya॒ kasya॑ cit | pa॒dābhi ti॑ṣṭha॒ tapu॑ṣim || ४ || ā tatte॑ dasra mantuma॒: pūṣa॒nnavo॑ vṛṇīmahe | yena॑ pi॒tṝnaco॑dayaḥ || ५ || adhā॑ no viśvasaubhaga॒ hira॑ṇyavāśīmattama | dhanā॑ni su॒ṣaṇā॑ kṛdhi || ६ || ati॑ naḥ sa॒ścato॑ naya su॒gā na॑: su॒pathā॑ kṛṇu | pūṣa॑nni॒ha kratuṃ॑ vidaḥ || ७ || a॒bhi sū॒yava॑saṃ naya॒ na na॑vajvā॒ro adhva॑ne | pūṣa॑nni॒ha kratuṃ॑ vidaḥ || ८ || śa॒gdhi pū॒rdhi pra yaṃ॑si ca śiśī॒hi prāsyu॒dara॑m | pūṣa॑nni॒ha kratuṃ॑ vidaḥ || ९ || na pū॒ṣaṇaṃ॑ methāmasi sū॒ktaira॒bhi gṛ॑ṇīmasi | vasū॑ni da॒smamī॑mahe || १० ||