९ कण्वो घौरः। वरुणमित्रार्यमणः, ४-६ आदित्याः। गायत्री।
यं रक्ष॑न्ति॒ प्रचे॑तसो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा । नू चि॒त्स द॑भ्यते॒ जन॑: ॥१॥
यं बा॒हुते॑व॒ पिप्र॑ति॒ पान्ति॒ मर्त्यं॑ रि॒षः । अरि॑ष्ट॒: सर्व॑ एधते ॥२॥
वि दु॒र्गा वि द्विष॑: पु॒रो घ्नन्ति॒ राजा॑न एषाम् । नय॑न्ति दुरि॒ता ति॒रः ॥३॥
सु॒गः पन्था॑ अनृक्ष॒र आदि॑त्यास ऋ॒तं य॒ते । नात्रा॑वखा॒दो अ॑स्ति वः ॥४॥
यं य॒ज्ञं नय॑था नर॒ आदि॑त्या ऋ॒जुना॑ प॒था । प्र व॒: स धी॒तये॑ नशत् ॥५॥
स रत्नं॒ मर्त्यो॒ वसु॒ विश्वं॑ तो॒कमु॒त त्मना॑ । अच्छा॑ गच्छ॒त्यस्तृ॑तः ॥६॥
क॒था रा॑धाम सखाय॒: स्तोमं॑ मि॒त्रस्या॑र्य॒म्णः । महि॒ प्सरो॒ वरु॑णस्य ॥७॥
मा वो॒ घ्नन्तं॒ मा शप॑न्तं॒ प्रति॑ वोचे देव॒यन्त॑म् । सु॒म्नैरिद् व॒ आ वि॑वासे ॥८॥
च॒तुर॑श्चि॒द् दद॑मानाद् बिभी॒यादा निधा॑तोः । न दु॑रु॒क्ताय॑ स्पृहयेत् ॥९॥
९ kaṇvo ghauraḥ | varuṇamitrāryamaṇaḥ, ४-६ ādityāḥ | gāyatrī | yaṃ rakṣa॑nti॒ prace॑taso॒ varu॑ṇo mi॒tro a॑rya॒mā | nū ci॒tsa da॑bhyate॒ jana॑: || १ || yaṃ bā॒hute॑va॒ pipra॑ti॒ pānti॒ martyaṃ॑ ri॒ṣaḥ | ari॑ṣṭa॒: sarva॑ edhate || २ || vi du॒rgā vi dviṣa॑: pu॒ro ghnanti॒ rājā॑na eṣām | naya॑nti duri॒tā ti॒raḥ || ३ || su॒gaḥ panthā॑ anṛkṣa॒ra ādi॑tyāsa ṛ॒taṃ ya॒te | nātrā॑vakhā॒do a॑sti vaḥ || ४ || yaṃ ya॒jñaṃ naya॑thā nara॒ ādi॑tyā ṛ॒junā॑ pa॒thā | pra va॒: sa dhī॒taye॑ naśat || ५ || sa ratnaṃ॒ martyo॒ vasu॒ viśvaṃ॑ to॒kamu॒ta tmanā॑ | acchā॑ gaccha॒tyastṛ॑taḥ || ६ || ka॒thā rā॑dhāma sakhāya॒: stomaṃ॑ mi॒trasyā॑rya॒mṇaḥ | mahi॒ psaro॒ varu॑ṇasya || ७ || mā vo॒ ghnantaṃ॒ mā śapa॑ntaṃ॒ prati॑ voce deva॒yanta॑m | su॒mnairid va॒ ā vi॑vāse || ८ || ca॒tura॑ści॒d dada॑mānād bibhī॒yādā nidhā॑toḥ | na du॑ru॒ktāya॑ spṛhayet || ९ ||