११ हिरण्यस्तूप आङ्गिरसः। १ (पादानां क्रमेण) अग्निः, मित्रावरुणौ, रात्रिः, सविता च। २-११ सविता। त्रिष्टुप्, १, ९ जगती।
ह्वया॑म्य॒ग्निं प्र॑थ॒मं स्व॒स्तये॒ ह्वया॑मि मि॒त्रावरु॑णावि॒हाव॑से । ह्वया॑मि॒ रात्रीं॒ जग॑तो नि॒वेश॑नीं॒ ह्वया॑मि दे॒वं स॑वि॒तार॑मू॒तये॑ ॥१॥
आ कृ॒ष्णेन॒ रज॑सा॒ वर्त॑मानो निवे॒शय॑न्न॒मृतं॒ मर्त्यं॑ च ।
हि॒र॒ण्यये॑न सवि॒ता रथे॒नाऽऽ दे॒वो या॑ति॒ भुव॑नानि॒ पश्य॑न् ॥२॥
याति॑ दे॒वः प्र॒वता॒ यात्यु॒द्वता॒ याति॑ शु॒भ्राभ्यां॑ यज॒तो हरि॑भ्याम् ।
आ दे॒वो या॑ति सवि॒ता प॑रा॒वतो ऽप॒ विश्वा॑ दुरि॒ता बाध॑मानः ॥३॥
अ॒भीवृ॑तं॒ कृश॑नैर्वि॒श्वरू॑पं॒ हिर॑ण्यशम्यं यज॒तो बृ॒हन्त॑म् ।
आस्था॒द् रथं॑ सवि॒ता चि॒त्रभा॑नुः कृ॒ष्णा रजां॑सि॒ तवि॑षीं॒ दधा॑नः ॥४॥
वि जना॑ञ्छ्या॒वाः शि॑ति॒पादो॑ अख्य॒न् रथं॒ हिर॑ण्यप्रउगं॒ वह॑न्तः ।
शश्व॒द् विश॑: सवि॒तुर्दैव्य॑स्यो॒पस्थे॒ विश्वा॒ भुव॑नानि तस्थुः ॥ ५
ति॒स्रो द्याव॑: सवि॒तुर्द्वा उ॒पस्थाँ॒ एका॑ य॒मस्य॒ भुव॑ने विरा॒षाट् ।
आ॒णिं न रथ्य॑म॒मृताधि॑ तस्थुरि॒ह ब्र॑वीतु॒ य उ॒ तच्चिके॑तत् ॥६॥
वि सु॑प॒र्णो अ॒न्तरि॑क्षाण्यख्यद्ग गभी॒रवे॑पा॒ असु॑रः सुनी॒थः ।
क्वे॒३दानीं॒ सूर्य॒: कश्चि॑केत कत॒मां द्यां र॒श्मिर॒स्या त॑तान ॥७॥
अ॒ष्टौ व्य॑ख्यत् क॒कुभ॑: पृथि॒व्यास् त्री धन्व॒ योज॑ना स॒प्त सिन्धू॑न् ।
हि॒र॒ण्या॒क्षः स॑वि॒ता दे॒व आगा॒द् दध॒द्रत्ना॑ दा॒शुषे॒ वार्या॑णि ॥८॥
हिर॑ण्यपाणिः सवि॒ता विच॑र्षणिरु॒भे द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरी॑यते ।
अपामी॑वां॒ बाध॑ते॒ वेति॒ सूर्य॑म॒भि कृ॒ष्णेन॒ रज॑सा॒ द्यामृ॑णोति ॥९॥
हिर॑ण्यहस्तो॒ असु॑रः सुनी॒थः सु॑मृळी॒कः स्ववाँ॑ यात्व॒र्वाङ् ।
अ॒प॒सेध॑न् र॒क्षसो॑ यातु॒धाना॒नस्था॑द् दे॒वः प्र॑तिदो॒षं गृ॑णा॒नः ॥१०॥
ये ते॒ पन्था॑: सवितः पू॒र्व्यासो॑ ऽरे॒णव॒: सुकृ॑ता अ॒न्तरि॑क्षे ।
तेभि॑र्नो अ॒द्य प॒थिभि॑: सु॒गेभी॒ रक्षा॑ च नो॒ अधि॑ च ब्रूहि देव ॥११॥
११ hiraṇyastūpa āṅgirasaḥ | १ (pādānāṃ krameṇa) agniḥ, mitrāvaruṇau, rātriḥ, savitā ca | २-११ savitā | triṣṭup, १, ९ jagatī | hvayā॑mya॒gniṃ pra॑tha॒maṃ sva॒staye॒ hvayā॑mi mi॒trāvaru॑ṇāvi॒hāva॑se | hvayā॑mi॒ rātrīṃ॒ jaga॑to ni॒veśa॑nīṃ॒ hvayā॑mi de॒vaṃ sa॑vi॒tāra॑mū॒taye॑ || १ || ā kṛ॒ṣṇena॒ raja॑sā॒ varta॑māno nive॒śaya॑nna॒mṛtaṃ॒ martyaṃ॑ ca | hi॒ra॒ṇyaye॑na savi॒tā rathe॒nā’’ de॒vo yā॑ti॒ bhuva॑nāni॒ paśya॑n || २ || yāti॑ de॒vaḥ pra॒vatā॒ yātyu॒dvatā॒ yāti॑ śu॒bhrābhyāṃ॑ yaja॒to hari॑bhyām | ā de॒vo yā॑ti savi॒tā pa॑rā॒vato ’pa॒ viśvā॑ duri॒tā bādha॑mānaḥ || ३ || a॒bhīvṛ॑taṃ॒ kṛśa॑nairvi॒śvarū॑paṃ॒ hira॑ṇyaśamyaṃ yaja॒to bṛ॒hanta॑m | āsthā॒d rathaṃ॑ savi॒tā ci॒trabhā॑nuḥ kṛ॒ṣṇā rajāṃ॑si॒ tavi॑ṣīṃ॒ dadhā॑naḥ || ४ || vi janā॑ñchyā॒vāḥ śi॑ti॒pādo॑ akhya॒n rathaṃ॒ hira॑ṇyapraugaṃ॒ vaha॑ntaḥ | śaśva॒d viśa॑: savi॒turdaivya॑syo॒pasthe॒ viśvā॒ bhuva॑nāni tasthuḥ || ५ ti॒sro dyāva॑: savi॒turdvā u॒pasthām॒̐ ekā॑ ya॒masya॒ bhuva॑ne virā॒ṣāṭ | ā॒ṇiṃ na rathya॑ma॒mṛtādhi॑ tasthuri॒ha bra॑vītu॒ ya u॒ taccike॑tat || ६ || vi su॑pa॒rṇo a॒ntari॑kṣāṇyakhyadga gabhī॒rave॑pā॒ asu॑raḥ sunī॒thaḥ | kve॒३dānīṃ॒ sūrya॒: kaści॑keta kata॒māṃ dyāṃ ra॒śmira॒syā ta॑tāna || ७ || a॒ṣṭau vya॑khyat ka॒kubha॑: pṛthi॒vyās trī dhanva॒ yoja॑nā sa॒pta sindhū॑n | hi॒ra॒ṇyā॒kṣaḥ sa॑vi॒tā de॒va āgā॒d dadha॒dratnā॑ dā॒śuṣe॒ vāryā॑ṇi || ८ || hira॑ṇyapāṇiḥ savi॒tā vica॑rṣaṇiru॒bhe dyāvā॑pṛthi॒vī a॒ntarī॑yate | apāmī॑vāṃ॒ bādha॑te॒ veti॒ sūrya॑ma॒bhi kṛ॒ṣṇena॒ raja॑sā॒ dyāmṛ॑ṇoti || ९ || hira॑ṇyahasto॒ asu॑raḥ sunī॒thaḥ su॑mṛḷī॒kaḥ svavām̐॑ yātva॒rvāṅ | a॒pa॒sedha॑n ra॒kṣaso॑ yātu॒dhānā॒nasthā॑d de॒vaḥ pra॑tido॒ṣaṃ gṛ॑ṇā॒naḥ || १० || ye te॒ panthā॑: savitaḥ pū॒rvyāso॑ ’re॒ṇava॒: sukṛ॑tā a॒ntari॑kṣe | tebhi॑rno a॒dya pa॒thibhi॑: su॒gebhī॒ rakṣā॑ ca no॒ adhi॑ ca brūhi deva || ११ ||