२२ आजीगर्तिः शुनःशेप स कृत्रिमो वैश्वामित्रो देवरातः। १-१६ इन्द्रः, १७-१९ अश्विनौ, २०-२२ उषाः।१-१०, १२-१५, १७-२२ गायत्री, ११ पादनिचृद्गायत्री, १६ त्रिष्टुप्।
आ व॒ इन्द्रं॒ क्रिविं॑ यथा वाज॒यन्त॑: श॒तक्र॑तुम् । मंहि॑ष्ठं सिञ्च॒ इन्दु॑भिः ॥१॥
श॒तं वा॒ यः शुची॑नां स॒हस्रं॑ वा॒ समा॑शिराम् । एदु॑ नि॒म्नं न री॑यते ॥२॥
सं यन्मदा॑य शु॒ष्मिण॑ ए॒ना ह्य॑स्यो॒दरे॑ । स॒मु॒द्रो न व्यचो॑ द॒धे ॥३॥
अ॒यमु॑ ते॒ सम॑तसि क॒पोत॑ इव गर्भ॒धिम् । वच॒स्तच्चि॑न्न ओहसे ॥४॥
स्तो॒त्रं रा॑धानां पते॒ गिर्वा॑हो वीर॒ यस्य॑ ते । विभू॑तिरस्तु सू॒नृता॑ ॥५॥
ऊ॒र्ध्वस्ति॑ष्ठा न ऊ॒तये॒ऽस्मिन्वाजे॑ शतक्रतो । सम॒न्येषु॑ ब्रवावहै ॥६॥
योगे॑योगे त॒वस्त॑रं॒ वाजे॑वाजे हवामहे । सखा॑य॒ इन्द्र॑मू॒तये॑ ॥७॥
आ घा॑ गम॒द्यदि॒ श्रव॑त् सह॒स्रिणी॑भिरू॒तिभि॑: । वाजे॑भि॒रुप॑ नो॒ हव॑म् ॥८॥
अनु॑ प्र॒त्नस्यौक॑सो हु॒वे तु॑विप्र॒तिं नर॑म् । यं ते॒ पूर्वं॑ पि॒ता हु॒वे ॥९॥
तं त्वा॑ व॒यं वि॑श्ववा॒रा ऽऽ शा॑स्महे पुरुहूत । सखे॑ वसो जरि॒तृभ्य॑: ॥१०॥
अ॒स्माकं॑ शि॒प्रिणी॑नां॒ सोम॑पाः सोम॒पाव्ना॑म् । सखे॑ वज्रि॒न्त्सखी॑नाम् ॥११॥॥
तथा॒ तद॑स्तु सोमपा॒: सखे॑ वज्रि॒न्तथा॑ कृणु । यथा॑ त उ॒श्मसी॒ष्टये॑ ॥१२॥
रे॒वती॑र्नः सध॒माद॒ इन्द्रे॑ सन्तु तु॒विवा॑जाः । क्षु॒मन्तो॒ याभि॒र्मदे॑म ॥१३॥
आ घ॒ त्वावा॒न् त्मना॒प्तः स्तो॒तृभ्यो॑ धृष्णविया॒नः । ऋ॒णोरक्षं॒ न च॒क्र्यो॑: ॥१४॥
आ यद् दुव॑: शतक्रत॒वा कामं॑ जरितॄ॒णाम् । ऋ॒णोरक्षं॒ न शची॑भिः ॥१५॥
शश्व॒दिन्द्र॒: पोप्रु॑थद्भिर्जिगाय॒ नान॑दद्भि॒: शाश्व॑सद्भि॒र्धना॑नि ।
स नो॑ हिरण्यर॒थं दं॒सना॑वा॒न्त्स न॑: सनि॒ता स॒नये॒ स नो॑ऽदात् ॥१६॥
आश्वि॑ना॒वश्वा॑वत्ये॒षा या॑तं॒ शवी॑रया । गोम॑द् दस्रा॒ हिर॑ण्यवत् ॥१७॥
स॒मा॒नयो॑जनो॒ हि वां॒ रथो॑ दस्रा॒वम॑र्त्यः । स॒मु॒द्रे अ॑श्वि॒नेय॑ते ॥१८॥
न्य१घ्न्यस्य॑ मू॒र्धनि॑ च॒क्रं रथ॑स्य येमथुः । परि॒ द्याम॒न्यदी॑यते ॥१९॥
कस्त॑ उषः कधप्रिये भु॒जे मर्तो॑ अमर्त्ये । कं न॑क्षसे विभावरि ॥२०॥
व॒यं हि ते॒ अम॑न्म॒ह्याऽऽन्ता॒दा प॑रा॒कात् । अश्वे॒ न चि॑त्रे अरुषि ॥२१॥
त्वं त्येभि॒रा ग॑हि॒ वाजे॑भिर्दुहितर्दिवः । अ॒स्मे र॒यिं नि धा॑रय ॥२२॥॥
२२ ājīgartiḥ śunaḥśepa sa kṛtrimo vaiśvāmitro devarātaḥ | १-१६ indraḥ, १७-१९ aśvinau, २०-२२ uṣāḥ | १-१०, १२-१५, १७-२२ gāyatrī, ११ pādanicṛdgāyatrī, १६ triṣṭup | ā va॒ indraṃ॒ kriviṃ॑ yathā vāja॒yanta॑: śa॒takra॑tum | maṃhi॑ṣṭhaṃ siñca॒ indu॑bhiḥ || १ || śa॒taṃ vā॒ yaḥ śucī॑nāṃ sa॒hasraṃ॑ vā॒ samā॑śirām | edu॑ ni॒mnaṃ na rī॑yate || २ || saṃ yanmadā॑ya śu॒ṣmiṇa॑ e॒nā hya॑syo॒dare॑ | sa॒mu॒dro na vyaco॑ da॒dhe || ३ || a॒yamu॑ te॒ sama॑tasi ka॒pota॑ iva garbha॒dhim | vaca॒stacci॑nna ohase || ४ || sto॒traṃ rā॑dhānāṃ pate॒ girvā॑ho vīra॒ yasya॑ te | vibhū॑tirastu sū॒nṛtā॑ || ५ || ū॒rdhvasti॑ṣṭhā na ū॒taye॒’sminvāje॑ śatakrato | sama॒nyeṣu॑ bravāvahai || ६ || yoge॑yoge ta॒vasta॑raṃ॒ vāje॑vāje havāmahe | sakhā॑ya॒ indra॑mū॒taye॑ || ७ || ā ghā॑ gama॒dyadi॒ śrava॑t saha॒sriṇī॑bhirū॒tibhi॑: | vāje॑bhi॒rupa॑ no॒ hava॑m || ८ || anu॑ pra॒tnasyauka॑so hu॒ve tu॑vipra॒tiṃ nara॑m | yaṃ te॒ pūrvaṃ॑ pi॒tā hu॒ve || ९ || taṃ tvā॑ va॒yaṃ vi॑śvavā॒rā ’’ śā॑smahe puruhūta | sakhe॑ vaso jari॒tṛbhya॑: || १० || a॒smākaṃ॑ śi॒priṇī॑nāṃ॒ soma॑pāḥ soma॒pāvnā॑m | sakhe॑ vajri॒ntsakhī॑nām || ११ || || tathā॒ tada॑stu somapā॒: sakhe॑ vajri॒ntathā॑ kṛṇu | yathā॑ ta u॒śmasī॒ṣṭaye॑ || १२ || re॒vatī॑rnaḥ sadha॒māda॒ indre॑ santu tu॒vivā॑jāḥ | kṣu॒manto॒ yābhi॒rmade॑ma || १३ || ā gha॒ tvāvā॒n tmanā॒ptaḥ sto॒tṛbhyo॑ dhṛṣṇaviyā॒naḥ | ṛ॒ṇorakṣaṃ॒ na ca॒kryo॑: || १४ || ā yad duva॑: śatakrata॒vā kāmaṃ॑ jaritṝ॒ṇām | ṛ॒ṇorakṣaṃ॒ na śacī॑bhiḥ || १५ || śaśva॒dindra॒: popru॑thadbhirjigāya॒ nāna॑dadbhi॒: śāśva॑sadbhi॒rdhanā॑ni | sa no॑ hiraṇyara॒thaṃ daṃ॒sanā॑vā॒ntsa na॑: sani॒tā sa॒naye॒ sa no॑’dāt || १६ || āśvi॑nā॒vaśvā॑vatye॒ṣā yā॑taṃ॒ śavī॑rayā | goma॑d dasrā॒ hira॑ṇyavat || १७ || sa॒mā॒nayo॑jano॒ hi vāṃ॒ ratho॑ dasrā॒vama॑rtyaḥ | sa॒mu॒dre a॑śvi॒neya॑te || १८ || nya१ghnyasya॑ mū॒rdhani॑ ca॒kraṃ ratha॑sya yemathuḥ | pari॒ dyāma॒nyadī॑yate || १९ || kasta॑ uṣaḥ kadhapriye bhu॒je marto॑ amartye | kaṃ na॑kṣase vibhāvari || २० || va॒yaṃ hi te॒ ama॑nma॒hyā’’ntā॒dā pa॑rā॒kāt | aśve॒ na ci॑tre aruṣi || २१ || tvaṃ tyebhi॒rā ga॑hi॒ vāje॑bhirduhitardivaḥ | a॒sme ra॒yiṃ ni dhā॑raya || २२ || ||