६ दीर्घतमा औचथ्यः। विष्णुः।१-३ इन्द्राविष्णू। जगती।
प्र व॒: पान्त॒मन्ध॑सो धियाय॒ते म॒हे शूरा॑य॒ विष्ण॑वे चार्चत ।
या सानु॑नि॒ पर्व॑ताना॒मदा॑भ्या म॒हस्त॒स्थतु॒रर्व॑तेव सा॒धुना॑ ॥१॥
त्वे॒षमि॒त्था स॒मर॑णं॒ शिमी॑वतो॒रिन्द्रा॑विष्णू सुत॒पा वा॑मुरुष्यति ।
या मर्त्या॑य प्रतिधी॒यमा॑न॒मित् कृ॒शानो॒रस्तु॑रस॒नामु॑रु॒ष्यथ॑: ॥२॥
ता ईं॑ वर्धन्ति॒ मह्य॑स्य॒ पौंस्यं॒ नि मा॒तरा॑ नयति॒ रेत॑से भु॒जे ।
दधा॑ति पु॒त्रोऽव॑रं॒ परं॑ पि॒तुर्नाम॑ तृ॒तीय॒मधि॑ रोच॒ने दि॒वः ॥३॥
तत्त॒दिद॑स्य॒ पौंस्यं॑ गृणीमसी॒नस्य॑ त्रा॒तुर॑वृ॒कस्य॑ मी॒ळहुष॑: ।
यः पार्थि॑वानि त्रि॒भिरिद् विगा॑मभिरु॒रु क्रमि॑ष्टोरुगा॒याय॑ जी॒वसे॑ ॥४॥
द्वे इद॑स्य॒ क्रम॑णे स्व॒र्दृशो॑ ऽभि॒ख्याय॒ मर्त्यो॑ भुरण्यति ।
तृ॒तीय॑मस्य॒ नकि॒रा द॑धर्षति॒ वय॑श्च॒न प॒तय॑न्तः पत॒त्रिण॑: ॥५॥
च॒तुर्भि॑: सा॒कं न॑व॒तिं च॒ नाम॑भिश्च॒क्रं न वृ॒त्तं व्यतीँ॑रवीविपत् ।
बृ॒हच्छ॑रीरो वि॒मिमा॑न॒ ऋक्व॑भि॒र्युवाकु॑मार॒: प्रत्ये॑त्याह॒वम् ॥६॥
६ dīrghatamā aucathyaḥ | viṣṇuḥ | १-३ indrāviṣṇū | jagatī | pra va॒: pānta॒mandha॑so dhiyāya॒te ma॒he śūrā॑ya॒ viṣṇa॑ve cārcata | yā sānu॑ni॒ parva॑tānā॒madā॑bhyā ma॒hasta॒sthatu॒rarva॑teva sā॒dhunā॑ || १ || tve॒ṣami॒tthā sa॒mara॑ṇaṃ॒ śimī॑vato॒rindrā॑viṣṇū suta॒pā vā॑muruṣyati | yā martyā॑ya pratidhī॒yamā॑na॒mit kṛ॒śāno॒rastu॑rasa॒nāmu॑ru॒ṣyatha॑: || २ || tā īṃ॑ vardhanti॒ mahya॑sya॒ pauṃsyaṃ॒ ni mā॒tarā॑ nayati॒ reta॑se bhu॒je | dadhā॑ti pu॒tro’va॑raṃ॒ paraṃ॑ pi॒turnāma॑ tṛ॒tīya॒madhi॑ roca॒ne di॒vaḥ || ३ || tatta॒dida॑sya॒ pauṃsyaṃ॑ gṛṇīmasī॒nasya॑ trā॒tura॑vṛ॒kasya॑ mī॒ḷahuṣa॑: | yaḥ pārthi॑vāni tri॒bhirid vigā॑mabhiru॒ru krami॑ṣṭorugā॒yāya॑ jī॒vase॑ || ४ || dve ida॑sya॒ krama॑ṇe sva॒rdṛśo॑ ’bhi॒khyāya॒ martyo॑ bhuraṇyati | tṛ॒tīya॑masya॒ naki॒rā da॑dharṣati॒ vaya॑śca॒na pa॒taya॑ntaḥ pata॒triṇa॑: || ५ || ca॒turbhi॑: sā॒kaṃ na॑va॒tiṃ ca॒ nāma॑bhiśca॒kraṃ na vṛ॒ttaṃ vyatīm̐॑ravīvipat | bṛ॒haccha॑rīro vi॒mimā॑na॒ ṛkva॑bhi॒ryuvāku॑māra॒: pratye॑tyāha॒vam || ६ ||