EeseDharmaSanātana Library
30काण्ड 5 · सूक्त 30
Atharvaveda Śaunaka Kand 5, Sukta 30.
17 shlokआ॒वत॑स्त आ॒वतः॑ परा॒वत॑स्त आ॒वतः॑ ।
इ॒हैव भ॑व॒ मा नु गा॒ मा पूर्वा॒ननु॑ गाः पि॒तॄनसुं॑ बध्नामि ते दृ॒ढम् ॥१॥
ā॒vata॑sta ā॒vataḥ॑ parā॒vata॑sta ā॒vataḥ॑ | i॒haiva bha॑va॒ mā nu gā॒ mā pūrvā॒nanu॑ gāḥ pi॒tṝnasuṃ॑ badhnāmi te dṛ॒ḍham || १ ||
यत् त्वा॑भिचे॒रुः पुरु॑षः॒ स्वो यदर॑णो॒ जनः॑ ।
उ॒न्मो॒च॒न॒प्र॒मो॒च॒ने उ॒भे वा॒चा व॑दामि ते ॥२॥
yat tvā॑bhice॒ruḥ puru॑ṣaḥ॒ svo yadara॑ṇo॒ janaḥ॑ | u॒nmo॒ca॒na॒pra॒mo॒ca॒ne u॒bhe vā॒cā va॑dāmi te || २ ||
यद् दु॒द्रोहि॑थ शेपि॒षे स्त्रि॒यै पुं॒से अचि॑त्त्या ।
उ॒न्मो॒च॒न॒प्र॒मो॒च॒ने उ॒भे वा॒चा व॑दामि ते ॥३॥
yad du॒drohi॑tha śepi॒ṣe stri॒yai puṃ॒se aci॑ttyā | u॒nmo॒ca॒na॒pra॒mo॒ca॒ne u॒bhe vā॒cā va॑dāmi te || ३ ||
यदेन॑सो मा॒तृकृ॑ता॒च्छेषे॑ पि॒तृकृ॑ताच्च॒ यत्।
उ॒न्मो॒च॒न॒प्र॒मो॒च॒ने उ॒भे वा॒चा व॑दामि ते ॥४॥
yadena॑so mā॒tṛkṛ॑tā॒ccheṣe॑ pi॒tṛkṛ॑tācca॒ yat | u॒nmo॒ca॒na॒pra॒mo॒ca॒ne u॒bhe vā॒cā va॑dāmi te || ४ ||
यत् ते मा॒ता यत् ते पि॒ता जा॒मिर्भ्राता॑ च॒ सर्ज॑तः ।
प्र॒त्यक् से॑वस्व भेष॒जं ज॒रद॑ष्टिं कृणोमि त्वा ॥५॥
yat te mā॒tā yat te pi॒tā jā॒mirbhrātā॑ ca॒ sarja॑taḥ | pra॒tyak se॑vasva bheṣa॒jaṃ ja॒rada॑ṣṭiṃ kṛṇomi tvā || ५ ||
इ॒हैधि॑ पुरुष॒ सर्वे॑ण॒ मन॑सा स॒ह।
दू॒तौ य॒मस्य॒ मानु॑ गा॒ अधि॑ जीवपु॒रा इ॑हि ॥६॥
i॒haidhi॑ puruṣa॒ sarve॑ṇa॒ mana॑sā sa॒ha | dū॒tau ya॒masya॒ mānu॑ gā॒ adhi॑ jīvapu॒rā i॑hi || ६ ||
अनु॑हूतः॒ पुन॒रेहि॑ वि॒द्वानु॒दय॑नं प॒थः ।
आ॒रोह॑णमा॒क्रम॑णं॒ जीव॑तोजीव॒तोऽय॑नम् ॥७॥
anu॑hūtaḥ॒ puna॒rehi॑ vi॒dvānu॒daya॑naṃ pa॒thaḥ | ā॒roha॑ṇamā॒krama॑ṇaṃ॒ jīva॑tojīva॒to’ya॑nam || ७ ||
0
मा बि॑भे॒र्न म॑रिष्यसि ज॒रद॑ष्टिं कृणोमि त्वा ।
निर॑वोचम॒हं यक्ष्म॒मङ्गे॑भ्यो अङ्गज्व॒रं तव॑ ॥८॥
0 mā bi॑bhe॒rna ma॑riṣyasi ja॒rada॑ṣṭiṃ kṛṇomi tvā | nira॑vocama॒haṃ yakṣma॒maṅge॑bhyo aṅgajva॒raṃ tava॑ || ८ ||
अ॒ङ्ग॒भे॒दो अ॑ङ्गज्व॒रो यश्च॑ ते हृदयाम॒यः ।
यक्ष्मः॑ श्ये॒न इ॑व॒ प्राप॑प्तद् वा॒चा सा॒ढः प॑रस्त॒राम् ॥९॥
a॒ṅga॒bhe॒do a॑ṅgajva॒ro yaśca॑ te hṛdayāma॒yaḥ | yakṣmaḥ॑ śye॒na i॑va॒ prāpa॑ptad vā॒cā sā॒ḍhaḥ pa॑rasta॒rām || ९ ||
ऋषी॑ बोधप्रतीबो॒धाव॑स्व॒प्नो यश्च॒ जागृ॑विः ।
तौ ते॑ प्रा॒णस्य॑ गो॒प्तारौ॒ दिवा॒ नक्तं॑ च जागृताम् ॥१०॥
ṛṣī॑ bodhapratībo॒dhāva॑sva॒pno yaśca॒ jāgṛ॑viḥ | tau te॑ prā॒ṇasya॑ go॒ptārau॒ divā॒ naktaṃ॑ ca jāgṛtām || १० ||
अ॒यम॒ग्निरु॑प॒सद्य॑ इ॒ह सूर्य॒ उदे॑तु ते ।
उ॒देहि॑ मृ॒त्योर्ग॑म्भी॒रात् कृ॒ष्णाच्चि॒त् तम॑स॒स्परि॑ ॥११॥
a॒yama॒gniru॑pa॒sadya॑ i॒ha sūrya॒ ude॑tu te | u॒dehi॑ mṛ॒tyorga॑mbhī॒rāt kṛ॒ṣṇācci॒t tama॑sa॒spari॑ || ११ ||
नमो॑ य॒माय॒ नमो॑ अस्तु मृ॒त्यवे॒ नमः॑ पि॒तृभ्य॑ उ॒त ये नय॑न्ति ।
उ॒त्पार॑णस्य॒ यो वेद॒ तम॒ग्निं पु॒रो द॑धे॒ऽस्मा अ॑रिष्टता॑तये ॥१२॥
namo॑ ya॒māya॒ namo॑ astu mṛ॒tyave॒ namaḥ॑ pi॒tṛbhya॑ u॒ta ye naya॑nti | u॒tpāra॑ṇasya॒ yo veda॒ tama॒gniṃ pu॒ro da॑dhe॒’smā a॑riṣṭatā॑taye || १२ ||
ऐतु॑ प्रा॒ण ऐतु॑ मन॒ ऐतु॒ चक्षु॒रथो॒ बल॑म्।
शरी॑रमस्य॒ सं वि॑दां॒ तत् प॒द्भ्यां प्रति॑ तिष्ठतु ॥१३॥
aitu॑ prā॒ṇa aitu॑ mana॒ aitu॒ cakṣu॒ratho॒ bala॑m | śarī॑ramasya॒ saṃ vi॑dāṃ॒ tat pa॒dbhyāṃ prati॑ tiṣṭhatu || १३ ||
प्रा॒णेना॑ग्ने चक्षु॑षा॒ सं सृ॑जे॒मं समी॑रय त॒न्वा॒३सं बले॑न ।
वेत्था॒मृत॑स्य॒ मा नु गा॒न्मा नु भूमि॑गृहो भुवत् ॥१४॥
prā॒ṇenā॑gne cakṣu॑ṣā॒ saṃ sṛ॑je॒maṃ samī॑raya ta॒nvā॒३saṃ bale॑na | vetthā॒mṛta॑sya॒ mā nu gā॒nmā nu bhūmi॑gṛho bhuvat || १४ ||
मा ते॑ प्रा॒ण उप॑ दस॒न्मो अ॑पा॒नोऽपि॑ धायि ते ।
सूर्य॒स्त्वाधि॑पतिर्मृ॒त्योरु॒दाय॑च्छतु र॒श्मिभिः॑ ॥१५॥
mā te॑ prā॒ṇa upa॑ dasa॒nmo a॑pā॒no’pi॑ dhāyi te | sūrya॒stvādhi॑patirmṛ॒tyoru॒dāya॑cchatu ra॒śmibhiḥ॑ || १५ ||
इ॒यम॒न्तर्व॒दति जि॒ह्वा ब॒द्धा प॑निष्प॒दा।
त्वया॒ यक्ष्मं॒ निर॑वोचं श॒तं रोपी॑श्च त॒क्मनः॑ ॥१६॥
i॒yama॒ntarva॒dati ji॒hvā ba॒ddhā pa॑niṣpa॒dā | tvayā॒ yakṣmaṃ॒ nira॑vocaṃ śa॒taṃ ropī॑śca ta॒kmanaḥ॑ || १६ ||
अ॒यं लो॒कः प्रि॒यत॑मो दे॒वाना॒मप॑राजितः ।
यस्मै॒ त्वमि॒ह मृ॒त्यवे॑ दि॒ष्टः पु॑रुष जज्ञि॒षे।
स च॒ त्वानु॑ ह्वयामसि॒ मा पु॒रा ज॒रसो॑ मृथाः ॥१७॥
a॒yaṃ lo॒kaḥ pri॒yata॑mo de॒vānā॒mapa॑rājitaḥ | yasmai॒ tvami॒ha mṛ॒tyave॑ di॒ṣṭaḥ pu॑ruṣa jajñi॒ṣe | sa ca॒ tvānu॑ hvayāmasi॒ mā pu॒rā ja॒raso॑ mṛthāḥ || १७ ||