EeseDharmaSanātana Library
37काण्ड 20 · सूक्त 37
Atharvaveda Śaunaka Kand 20, Sukta 37.
11 shlokयस्ति॒ग्मशृ॑ङ्गो वृष॒भो न भी॒मः एकः॑ कृ॒ष्टीश्च्य॒वय॑ति॒ प्र विश्वाः॑ ।
यः शश्व॑तो॒ अदा॑शुषो॒ गय॑स्य प्रय॒न्तासि॒ सुष्वि॑तराय॒ वेदः॑ ॥१॥
yasti॒gmaśṛ॑ṅgo vṛṣa॒bho na bhī॒maḥ ekaḥ॑ kṛ॒ṣṭīścya॒vaya॑ti॒ pra viśvāḥ॑ | yaḥ śaśva॑to॒ adā॑śuṣo॒ gaya॑sya praya॒ntāsi॒ suṣvi॑tarāya॒ vedaḥ॑ || १ ||
त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र॒ कुत्स॑मावः॒ शुश्रू॑षमाणस्त॒न्वा सम॒र्ये।
दासं॒ यच्छुष्णं कुय॑वं॒ न्यऽस्मा॒ अर॑न्धय आर्जुने॒याय॒ शिक्ष॑न् ॥२॥
tvaṃ ha॒ tyadi॑ndra॒ kutsa॑māvaḥ॒ śuśrū॑ṣamāṇasta॒nvā sama॒rye | dāsaṃ॒ yacchuṣṇaṃ kuya॑vaṃ॒ nya’smā॒ ara॑ndhaya ārjune॒yāya॒ śikṣa॑n || २ ||
त्वं धृ॑ष्णो धृष॒ता वी॒तह॑व्यं॒ प्रावो॒ विश्वा॑भिरू॒तिभिः॑ सु॒दास॑म्।
प्र पौरु॑कुत्सिं त्र॒सद॑स्युमावः॒ क्षेत्र॑साता वृत्र॒हत्ये॑षु पू॒रुम् ॥३॥
tvaṃ dhṛ॑ṣṇo dhṛṣa॒tā vī॒taha॑vyaṃ॒ prāvo॒ viśvā॑bhirū॒tibhiḥ॑ su॒dāsa॑m | pra pauru॑kutsiṃ tra॒sada॑syumāvaḥ॒ kṣetra॑sātā vṛtra॒hatye॑ṣu pū॒rum || ३ ||
त्वं नृभि॑र्नृमणो दे॒ववी॑तौ॒ भूरी॑णि वृ॒त्रा ह॑र्यश्व हंसि ।
त्वं नि दस्युं॒ चुमु॑रिं धुनिं॒ चास्वा॑पयो द॒भीत॑ये सु॒हन्तु॑ ॥४॥
tvaṃ nṛbhi॑rnṛmaṇo de॒vavī॑tau॒ bhūrī॑ṇi vṛ॒trā ha॑ryaśva haṃsi | tvaṃ ni dasyuṃ॒ cumu॑riṃ dhuniṃ॒ cāsvā॑payo da॒bhīta॑ye su॒hantu॑ || ४ ||
तव॑ च्यौ॒त्नानि॑ वज्रहस्त॒ तानि॒ नव॒ यत् पुरो॑ नव॒तिं च॑ स॒द्यः ।
नि॒वेश॑ने शतत॒मावि॑वेषी॒रहं॑ च वृ॒त्रं नमु॑चिमु॒ताह॑न् ॥५॥
tava॑ cyau॒tnāni॑ vajrahasta॒ tāni॒ nava॒ yat puro॑ nava॒tiṃ ca॑ sa॒dyaḥ | ni॒veśa॑ne śatata॒māvi॑veṣī॒rahaṃ॑ ca vṛ॒traṃ namu॑cimu॒tāha॑n || ५ ||
सना॒ ता त॑ इन्द्र॒ भोज॑नानि रा॒तह॑व्याय दा॒शुषे॑ सु॒दासे॑ ।
वृष्णे॑ ते॒ हरी॒ वृष॑णा युनज्मि॒ व्यन्तु॒ ब्रह्मा॑णि पुरुशाक॒ वाज॑म् ॥६॥
sanā॒ tā ta॑ indra॒ bhoja॑nāni rā॒taha॑vyāya dā॒śuṣe॑ su॒dāse॑ | vṛṣṇe॑ te॒ harī॒ vṛṣa॑ṇā yunajmi॒ vyantu॒ brahmā॑ṇi puruśāka॒ vāja॑m || ६ ||
मा ते॑ अ॒स्यां स॑हसाव॒न् परि॑ष्टाव॒घाय॑ भूम हरिवः परा॒दौ।
त्राय॑स्व नोऽवृ॒केभि॒र्वरू॑थै॒स्तव॑ प्रि॒यासः॑ सू॒रिषु॑ स्याम ॥७॥
mā te॑ a॒syāṃ sa॑hasāva॒n pari॑ṣṭāva॒ghāya॑ bhūma harivaḥ parā॒dau | trāya॑sva no’vṛ॒kebhi॒rvarū॑thai॒stava॑ pri॒yāsaḥ॑ sū॒riṣu॑ syāma || ७ ||
प्रि॒यास॒ इत् ते॑ मघवन्न॒भिष्टौ॒ नरो॑ मदेम शर॒णे सखा॑यः ।
नि तु॒र्वशं॒ नि याद्वं॑ शिशीह्यतिथि॒ग्वाय॒ शंस्यं॑ करि॒ष्यन् ॥८॥
pri॒yāsa॒ it te॑ maghavanna॒bhiṣṭau॒ naro॑ madema śara॒ṇe sakhā॑yaḥ | ni tu॒rvaśaṃ॒ ni yādvaṃ॑ śiśīhyatithi॒gvāya॒ śaṃsyaṃ॑ kari॒ṣyan || ८ ||
स॒द्यश्चि॒न्नु ते॑ मघवन्न॒भिष्टौ॒ नरः॑ शंसन्त्युक्थ॒शास॑ उ॒क्था।
ये ते॒ हवे॑भि॒र्वि प॒णींरदा॑शन्न॒स्मान् वृ॑णीष्व॒ युज्या॑य॒ तस्मै॑ ॥९॥
sa॒dyaści॒nnu te॑ maghavanna॒bhiṣṭau॒ naraḥ॑ śaṃsantyuktha॒śāsa॑ u॒kthā | ye te॒ have॑bhi॒rvi pa॒ṇīṃradā॑śanna॒smān vṛ॑ṇīṣva॒ yujyā॑ya॒ tasmai॑ || ९ ||
ए॒ते स्तोमा॑ न॒रां नृ॑तम॒ तुभ्य॑मस्म॒द्र्यऽञ्चो॒ दद॑तो म॒घानि॑ ।
तेषा॑मिन्द्र वृत्र॒हत्ये॑ शि॒वो भूः॒ सखा॑ च॒ शूरो॑ऽवि॒ता च॑ नृ॒णाम् ॥१०॥
e॒te stomā॑ na॒rāṃ nṛ॑tama॒ tubhya॑masma॒drya’ñco॒ dada॑to ma॒ghāni॑ | teṣā॑mindra vṛtra॒hatye॑ śi॒vo bhūḥ॒ sakhā॑ ca॒ śūro॑’vi॒tā ca॑ nṛ॒ṇām || १० ||
नू इ॑न्द्र शूर॒ स्तव॑मान ऊ॒ती ब्रह्म॑जूतस्त॒न्वा वावृधस्व ।
उप॑ नो॒ वाजा॑न् मिमी॒ह्युप॒ स्ती॑न् यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥११॥
nū i॑ndra śūra॒ stava॑māna ū॒tī brahma॑jūtasta॒nvā vāvṛdhasva | upa॑ no॒ vājā॑n mimī॒hyupa॒ stī॑n yū॒yaṃ pā॑ta sva॒stibhiḥ॒ sadā॑ naḥ || ११ ||