EeseDharmaSanātana Library
17काण्ड 20 · सूक्त 17
Atharvaveda Śaunaka Kand 20, Sukta 17.
12 shlokपरि॑ ष्वजन्ते॒ जन॑यो॒ यथा॒ पतिं॒ मर्यं॒ न शु॒न्ध्युं म॒घवा॑नमू॒तये॑ ॥१॥
pari॑ ṣvajante॒ jana॑yo॒ yathā॒ patiṃ॒ maryaṃ॒ na śu॒ndhyuṃ ma॒ghavā॑namū॒taye॑ || १ ||
न घा॑ त्व॒द्रिगप॑ वेति मे॒ मन॒स्त्वे इत् कामं॑ पुरुहूत शिश्रय ।
राजे॑व दस्म॒ नि ष॒दोऽधि॑ ब॒र्हिष्य॒स्मिन्त्सु सोमे॑व॒पान॑मस्तु ते ॥२॥
na ghā॑ tva॒drigapa॑ veti me॒ mana॒stve it kāmaṃ॑ puruhūta śiśraya | rāje॑va dasma॒ ni ṣa॒do’dhi॑ ba॒rhiṣya॒smintsu some॑va॒pāna॑mastu te || २ ||
वि॒षू॒वृदिन्द्रो॒ अमु॑तेरु॒त क्षु॒धः स इद् रा॒यो म॒घवा॒ वस्व॑ ईशते ।
तस्येदि॒मे प्र॑व॒णे स॒प्त सिन्ध॑वो॒ वयो॑ वर्धन्ति वृष॒भस्य॑ शु॒ष्मिणः॑ ॥३॥
vi॒ṣū॒vṛdindro॒ amu॑teru॒ta kṣu॒dhaḥ sa id rā॒yo ma॒ghavā॒ vasva॑ īśate | tasyedi॒me pra॑va॒ṇe sa॒pta sindha॑vo॒ vayo॑ vardhanti vṛṣa॒bhasya॑ śu॒ṣmiṇaḥ॑ || ३ ||
वयो॒ न वृ॒क्षं सु॑पला॒शमास॑द॒न्त्सोमा॑स॒ इन्द्रं॑ म॒न्दिन॑श्चमू॒षदः॑ ।
प्रैषा॒मनी॑कं॒ शव॑सा॒ दवि॑द्युतद् वि॒दत् स्व॑१र्मन॑वे॒ ज्योति॒रार्य॑म् ॥४॥
vayo॒ na vṛ॒kṣaṃ su॑palā॒śamāsa॑da॒ntsomā॑sa॒ indraṃ॑ ma॒ndina॑ścamū॒ṣadaḥ॑ | praiṣā॒manī॑kaṃ॒ śava॑sā॒ davi॑dyutad vi॒dat sva॑१rmana॑ve॒ jyoti॒rārya॑m || ४ ||
कृ॒तं न श्व॒घ्नी वि चि॑नोति॒ देव॑ने सं॒वर्गं॒ यन्म॒घवा॒ सूर्यं॒ जय॑त्।
न तत् ते॑ अ॒न्यो अनु॑ वी॒र्यं शक॒न्न पु॑रा॒णो म॑घव॒न् नोत नूत॑नः ॥५॥
kṛ॒taṃ na śva॒ghnī vi ci॑noti॒ deva॑ne saṃ॒vargaṃ॒ yanma॒ghavā॒ sūryaṃ॒ jaya॑t | na tat te॑ a॒nyo anu॑ vī॒ryaṃ śaka॒nna pu॑rā॒ṇo ma॑ghava॒n nota nūta॑naḥ || ५ ||
विशं॑विशं म॒घवा॒ पर्य॑शायत॒ जना॑नां॒ धेना॑ अव॒चाक॑श॒द् वृषा॑ ।
यस्याह॑ श॒क्रः सव॑नेषु॒ रण्य॑ति॒ स ती॒व्रैः सोमैः॑ सहते पृतन्य॒तः ॥६॥
viśaṃ॑viśaṃ ma॒ghavā॒ parya॑śāyata॒ janā॑nāṃ॒ dhenā॑ ava॒cāka॑śa॒d vṛṣā॑ | yasyāha॑ śa॒kraḥ sava॑neṣu॒ raṇya॑ti॒ sa tī॒vraiḥ somaiḥ॑ sahate pṛtanya॒taḥ || ६ ||
आपो॒ न सिन्धु॑म॒भि यत् स॒मक्ष॑र॒न्त्सोमा॑स॒ इन्द्रं॑ कु॒ल्या इ॑व ह्र॒दम्।
वर्ध॑न्ति॒ विप्रा॒ महो॑ अस्य॒ साद॑ने॒ यवं॒ न वृ॒ष्टिर्दि॒व्येन॒ दानु॑ना ॥७॥
āpo॒ na sindhu॑ma॒bhi yat sa॒makṣa॑ra॒ntsomā॑sa॒ indraṃ॑ ku॒lyā i॑va hra॒dam | vardha॑nti॒ viprā॒ maho॑ asya॒ sāda॑ne॒ yavaṃ॒ na vṛ॒ṣṭirdi॒vyena॒ dānu॑nā || ७ ||
वृषा॒ न क्रु॒द्धः प॑तय॒द् रजः॒स्वा यो अ॒र्यप॑त्नी॒रकृ॑णोदि॒मा अ॒पः ।
स सु॑न्व॒ते म॒घवा॑ जी॒रदा॑न॒वेऽवि॑न्द॒ज्ज्योति॒र्मन॑वे ह॒विष्म॑ते ॥८॥
vṛṣā॒ na kru॒ddhaḥ pa॑taya॒d rajaḥ॒svā yo a॒ryapa॑tnī॒rakṛ॑ṇodi॒mā a॒paḥ | sa su॑nva॒te ma॒ghavā॑ jī॒radā॑na॒ve’vi॑nda॒jjyoti॒rmana॑ve ha॒viṣma॑te || ८ ||
उज्जा॑यतां पर॒शुज्योति॑षा स॒ह भू॒या ऋ॒तस्य॑ सु॒दुघा॑ पुराण॒वत्।
वि रो॑चतामरु॒षो भा॒नुना॒ शुचिः॒ स्व॑१र्ण शु॒क्रं शु॑शुचीत॒ सत्प॑तिः ॥९॥
ujjā॑yatāṃ para॒śujyoti॑ṣā sa॒ha bhū॒yā ṛ॒tasya॑ su॒dughā॑ purāṇa॒vat | vi ro॑catāmaru॒ṣo bhā॒nunā॒ śuciḥ॒ sva॑१rṇa śu॒kraṃ śu॑śucīta॒ satpa॑tiḥ || ९ ||
गोभि॑ष्टरे॒माम॑तिं दु॒रेवां॒ यवे॑न॒ क्षुधं॑ पुरुहूत॒ विश्वा॑म्।
व॒यं राज॑भिः प्रथ॒मा धना॑न्य॒स्माके॑न वृ॒जने॑ना जयेम ॥१०॥
gobhi॑ṣṭare॒māma॑tiṃ du॒revāṃ॒ yave॑na॒ kṣudhaṃ॑ puruhūta॒ viśvā॑m | va॒yaṃ rāja॑bhiḥ pratha॒mā dhanā॑nya॒smāke॑na vṛ॒jane॑nā jayema || १० ||
बृह॒स्पति॑र्नः॒ परि॑ पातु प॒श्चादु॒तोत्त॑रस्मा॒दध॑रादघा॒योः ।
इन्द्रः॑ पु॒रस्ता॑दु॒त म॑ध्य॒तो नः॒ सखा॒ सखि॑भ्यो॒ वरि॑वः कृणोतु ॥११॥
bṛha॒spati॑rnaḥ॒ pari॑ pātu pa॒ścādu॒totta॑rasmā॒dadha॑rādaghā॒yoḥ | indraḥ॑ pu॒rastā॑du॒ta ma॑dhya॒to naḥ॒ sakhā॒ sakhi॑bhyo॒ vari॑vaḥ kṛṇotu || ११ ||
बृह॑स्पते यु॒वमिन्द्र॑श्च॒ वस्वो॑ दि॒व्यस्ये॑शाथे उ॒त पार्थि॑वस्य ।
ध॒त्तं र॒यिं स्तु॑व॒ते की॒रये॑ चिद् यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥१२॥
bṛha॑spate yu॒vamindra॑śca॒ vasvo॑ di॒vyasye॑śāthe u॒ta pārthi॑vasya | dha॒ttaṃ ra॒yiṃ stu॑va॒te kī॒raye॑ cid yū॒yaṃ pā॑ta sva॒stibhiḥ॒ sadā॑ naḥ || १२ ||