EeseDharmaSanātana Library
127काण्ड 20 · सूक्त 127
Atharvaveda Śaunaka Kand 20, Sukta 127.
14 shlokइ॒दं जना॒ उप॑ श्रुत॒ नरा॒शंस॒ स्तवि॑ष्यते ।
ष॒ष्टिं स॒हस्रा॑ नव॒तिं च॑ कौरम॒ आ रु॒शमे॑षु दद्महे ॥१॥
i॒daṃ janā॒ upa॑ śruta॒ narā॒śaṃsa॒ stavi॑ṣyate | ṣa॒ṣṭiṃ sa॒hasrā॑ nava॒tiṃ ca॑ kaurama॒ ā ru॒śame॑ṣu dadmahe || १ ||
उष्ट्रा॒ यस्य॑ प्रवा॒हणो॑ व॒धूम॑न्तो द्वि॒र्दश॑ ।
व॒र्ष्मा रथ॑स्य॒ नि जि॑हीडते दि॒व ई॒षमा॑णा उप॒स्पृशः॑ ॥२॥
uṣṭrā॒ yasya॑ pravā॒haṇo॑ va॒dhūma॑nto dvi॒rdaśa॑ | va॒rṣmā ratha॑sya॒ ni ji॑hīḍate di॒va ī॒ṣamā॑ṇā upa॒spṛśaḥ॑ || २ ||
ए॒ष इ॒षाय॑ मामहे श॒तं नि॒ष्कान् दश॒ स्रजः॑ ।
त्रीणि॑ श॒तान्यर्व॑तां स॒हस्रा॒ दश॒ गोना॑म् ॥३॥
e॒ṣa i॒ṣāya॑ māmahe śa॒taṃ ni॒ṣkān daśa॒ srajaḥ॑ | trīṇi॑ śa॒tānyarva॑tāṃ sa॒hasrā॒ daśa॒ gonā॑m || ३ ||
वच्य॑स्व रेभ॑ वच्यस्व वृ॒क्षे न प॒क्वे श॒कुनः॑ ।
नष्टे॑ जि॒ह्वा च॑र्चरीति क्षु॒रो न भु॒रिजो॑रिव ॥४॥
vacya॑sva rebha॑ vacyasva vṛ॒kṣe na pa॒kve śa॒kunaḥ॑ | naṣṭe॑ ji॒hvā ca॑rcarīti kṣu॒ro na bhu॒rijo॑riva || ४ ||
प्र रे॒भासो॑ मनी॒षा वृषा॒ गाव॑ इवेरते ।
अ॒मो॒त॒पुत्र॑का ए॒षाम॒मोत॑ गा॒ इवा॑सते ॥५॥
pra re॒bhāso॑ manī॒ṣā vṛṣā॒ gāva॑ iverate | a॒mo॒ta॒putra॑kā e॒ṣāma॒mota॑ gā॒ ivā॑sate || ५ ||
प्र रे॑भ॒ धीं भ॑रस्व गो॒विदं॑ वसु॒विद॑म्।
दे॒व॒त्रेमां वाचं॑ स्रीणी॒हीषु॒र्नावी॑र॒स्तार॑म् ॥६॥
pra re॑bha॒ dhīṃ bha॑rasva go॒vidaṃ॑ vasu॒vida॑m | de॒va॒tremāṃ vācaṃ॑ srīṇī॒hīṣu॒rnāvī॑ra॒stāra॑m || ६ ||
राज्ञो॑ विश्व॒जनी॑नस्य॒ यो दे॒वोऽमर्त्यां॒ अति॑ ।
वै॒श्वा॒न॒रस्य॒ सुष्टु॑ति॒मा सु॒नोता॑ परि॒क्षितः॑ ॥७॥
rājño॑ viśva॒janī॑nasya॒ yo de॒vo’martyāṃ॒ ati॑ | vai॒śvā॒na॒rasya॒ suṣṭu॑ti॒mā su॒notā॑ pari॒kṣitaḥ॑ || ७ ||
प॒रि॒च्छिन्नः॒ क्षेम॑मकरो॒त् तम॒ आस॑नमा॒चर॑न्।
कुला॑यन् कृ॒ण्वन् कौर॑व्यः॒ पति॒र्वद॑ति जा॒यया॑ ॥८॥
pa॒ri॒cchinnaḥ॒ kṣema॑makaro॒t tama॒ āsa॑namā॒cara॑n | kulā॑yan kṛ॒ṇvan kaura॑vyaḥ॒ pati॒rvada॑ti jā॒yayā॑ || ८ ||
क॒त॒रत् त॒ आ ह॑राणि॒ दधि॒ मन्थां॑ परि॒ श्रुत॑म्।
जा॒याः पतिं॒ वि पृ॑च्छति रा॒ष्ट्रे राज्ञः॑ परि॒क्षितः॑ ॥९॥
ka॒ta॒rat ta॒ ā ha॑rāṇi॒ dadhi॒ manthāṃ॑ pari॒ śruta॑m | jā॒yāḥ patiṃ॒ vi pṛ॑cchati rā॒ṣṭre rājñaḥ॑ pari॒kṣitaḥ॑ || ९ ||
अ॒भीवस्वः॒ प्र जि॑हीते॒ यवः॑ प॒क्वः प॒थो बिल॑म्।
जनः॒ स भ॒द्रमेध॑ति रा॒ष्ट्रे राज्ञः॑ परि॒क्षितः॑ ॥१०॥
a॒bhīvasvaḥ॒ pra ji॑hīte॒ yavaḥ॑ pa॒kvaḥ pa॒tho bila॑m | janaḥ॒ sa bha॒dramedha॑ti rā॒ṣṭre rājñaḥ॑ pari॒kṣitaḥ॑ || १० ||
इन्द्रः॑ का॒रुम॑बूबुध॒दुत्ति॑ष्ठ॒ वि च॑रा॒ जन॑म्।
ममेदु॒ग्रस्य॒ चर्कृ॑धि॒ सर्व॒ इत् ते॑ पृणाद॒रिः ॥११॥
indraḥ॑ kā॒ruma॑būbudha॒dutti॑ṣṭha॒ vi ca॑rā॒ jana॑m | mamedu॒grasya॒ carkṛ॑dhi॒ sarva॒ it te॑ pṛṇāda॒riḥ || ११ ||
इ॒ह गावः॒ प्रजा॑यध्वमि॒हाश्वा इ॒ह पूरु॑षाः ।
इ॒हो स॒हस्र॑दक्षि॒णोऽपि॑ पू॒षा नि षी॑दति ॥१२॥
i॒ha gāvaḥ॒ prajā॑yadhvami॒hāśvā i॒ha pūru॑ṣāḥ | i॒ho sa॒hasra॑dakṣi॒ṇo’pi॑ pū॒ṣā ni ṣī॑dati || १२ ||
नेमा इ॑न्द्र॒ गावो॑ रिष॒न् मो आ॒सां गोप॑ रीरिषत्।
मासा॑म॒मित्र॒युर्जन॒ इन्द्र॒ मा स्ते॒न ई॑शत ॥१३॥
nemā i॑ndra॒ gāvo॑ riṣa॒n mo ā॒sāṃ gopa॑ rīriṣat | māsā॑ma॒mitra॒yurjana॒ indra॒ mā ste॒na ī॑śata || १३ ||
उप॑ नो न रमसि॒ सूक्ते॑न॒ वच॑सा व॒यं भ॒द्रेण॒ वच॑सा व॒यम्।
वना॑दधिध्व॒नो गि॒रो न रि॑ष्येम क॒दा च॒न ॥१४॥
upa॑ no na ramasi॒ sūkte॑na॒ vaca॑sā va॒yaṃ bha॒dreṇa॒ vaca॑sā va॒yam | vanā॑dadhidhva॒no gi॒ro na ri॑ṣyema ka॒dā ca॒na || १४ ||